Reisverslag Vogelreis naar Litouwen 2024: op zoek naar uilen, spechten, hoenders en meer

In het voorjaar van 2024 trok de ervaren reisgids Jan Wellekens met een groep enthousiaste vogelaars op vogelreis naar het winterachtige Litouwen. Daar kan je waarnemingen doen in een uniek decor. Deelnemer Herman Killens schreef nadien een gedetailleerd reisverslag. De beelden zijn van deelnemer Wim Trio.

Vogelreis naar Litouwen 2024

door Herman Killens

Dag 1 – maandag 15 april

8.00 (Belgische tijd) – Gids Jan Wellekens staat onvervaard met zijn Starling-T-shirt als een opvallend baken tussen de drukke menigte in de luchthaven van Zaventem. Uiteindelijk slaagt hij erin om het Belgische deel van zijn troepen (Micheline, Sofie, Wim, Jules, Guy, Mary, Martine, Mireille en Herman K) te verzamelen, op Herman A na die nog hopeloos vastzit in het verkeer. Uiteindelijk haalt hij nipt de startmeet.

15.00 (Litouwse tijd, 1 uur later dan in België) – Aankomst in Litouwen. De Nederlandse medereizigers Carla en Marc zijn vanuit Schiphol net iets eerder gearriveerd. De lokale gids Marius Karlonas komt ons hartelijk en goedlachs verwelkomen. De twee minibusjes staan op de parking klaar: eentje van zijn reisorganisatie Ornitostogos (‘vogelexcursies’) en een gehuurd exemplaar.

16.00 – Eerste stop aan een zijweg. Een bruine kiekendief glijdt door de lucht. En behalve een raaf, een veldleeuwerik en een ree spotten we zowaar ook een schreeuwarend. Alvast een veelbelovende start!

17.00 – We wandelen langs de voorlopig nog onzichtbare Merkysrivier in Pamerkiai. Nu is de grauwe kiekendief aan de beurt, terwijl we in de verte kraanvogels op een veld kunnen spotten.

18.00 – We naderen ons hotel Vila Ūla in Burokaraistėlė. Een omgevallen boom verspert de weg. We hebben zelfs niet de tijd om een omweg te maken, want daar verschijnt al een buurman met een kettingzaag. Het gemoedelijke hotel is fraai gelegen aan een meer. We vangen een glimp op van een boompieper. We bevinden ons nu op ongeveer honderd kilometer ten zuidwesten van de hoofdstad Vilnius, aan de rand van het Dzūkija National Park. We krijgen een heel ruime kamer op de eerste verdieping toegewezen, met drie bedden, een salon, een keukentje en een balkon.

19.00 – Avondmaal in het hotel. We worden van tafel weggeroepen voor een draaihals. Op het meer dobberen ook brilduikers en futen.

20.00 – We sluiten met zijn allen de dag af met een avondwandeling in de omgeving van het hotel. Op onze vogellijst kunnen we een geelgors, een houtsnip, een appelvink, een braamsluiper en een kramsvogel toevoegen.

Dag 2 – dinsdag 16 april

5.30 (4.30 Belgische tijd!) – We wrijven de slaapbeestjes uit onze ogen en rijden naar het Dzūkija National Park, met zijn 550 vierkante kilometer het grootste natuurdomein in Litouwen, vol moerassen en wouden. We zien onderweg veel rendiermos (het lijkt wel alsof het gesneeuwd heeft) en eindeloze sparrenbossen. De thermometer flirt met de vriestemperaturen.

6.30 – Bingo! Twee vrouwelijke auerhoenen staan een eindje voor ons op de bosweg.

7.15 – We ontdekken een baltsende mannelijke auerhoen tussen de bomen. De huurwagen werkt niet mee: geblindeerde ramen die bovendien niet open kunnen. Op de achterste rij is het al helemaal moeilijk om iets te zien, maar dankzij het geduldige en handige gemanoeuvreer van Jan kunnen we de auerhoen en zijn drukke baltsbewegingen heel goed en lang bewonderen. Wat een topwaarneming!

7.30 – Nadat we de conservator hebben opgepikt rijden we naar een uitkijkplatform op een voormalige militaire site. Naast een hekwerk op de grens (‘Welkom in Wit-Rusland’, zegt onze smartphone …) dartelen op de heidevlakte een tiental vrouwelijke korhoenen, wachtend op mannelijk schoon. Intussen heeft Marius een uitgebreid ontbijtbuffet achter ons uitgestald. Opgelet om niet op de hardgekookte eitjes te trappen! Met de telescoop kunnen we een klapekster op het topje van een spar mooi dichterbij brengen. Een biddende torenvalk levert een extra vogelstreepje op.

10.00 – In Musteika zien we hoe hier van oudsher bijen werden gekweekt in boomholtes met een dakje op. We worden op een regenbui getrakteerd. Bij een wandeling door het dorp kunnen we een bonte vliegenvanger, een boomklever, een goudvink, een torenvalk, een watersnip, een geelgors, een boomleeuwerik en een grote bonte specht aan onze buit toevoegen. Een bejaarde dorpsbewoner komt een babbeltje slaan.

12.15 – Een vrouwelijke auerhoen vliegt over de weg.

13.15 – Traditioneel middagmaal in een houten hut in Kapiniskiai, met een stoof en met twee wc-hokjes buiten. Het eten is machtig in alle betekenissen: na bruschetta’s met zuring en een brandnetel-zuringsoep serveert de gastvrouw ons een royaal stuk aardappeltaart met de alomtegenwoordige zure room en kruidenthee.

14.15 – Wandeling in de omgeving van het restaurant. Margionys is een soort Bokrijk, met traditionele houten huizen (nu veelal buitenverblijven) en grote houten kruisen. Maar we hebben uiteraard ook oog voor de grote lijster, putter,witkopstaartmees, zwarte roodstaart, oeverloper en – hoera – pestvogel. Onder een brugje ontdekken we zelfs een parend koppeltje beekprikken.

16.30 – Terugkeer naar het hotel. Onderweg zien we een visarend speurend boven een meer.

18.00 – Na wat rust gaan we met ons tweetjes wandelen langs het meer en rond ons hotel. Een bonte kraai, streepje bij. Maar het kan straffer: met de hulp van Marius staan we wat later oog in oog met een grijskopspecht, vlak voor ons in een boom. De specht blijft heerlijk lang zitten. Ook de toevallig passerende Mary en Martine kunnen nog even van onze superwaarneming meegenieten.

19.00 – Avondmaal in het hotel.

20.30 – Autorondrit tussen de uitgestrekte verlaten visvijvers (vroegere karperkweek) van Grybaulia. We horen een mekkerende watersnip en een krijsende waterral. Het lukt ons om een roodbuikvuurpad te spotten. We doorkruisen het gebied met de auto bijna stapvoets terwijl langs beide kanten intensief met lampen gespeurd wordt. Zo zien we een ree en 3 edelherten en staren we in de priemende ogen van een eland. Wat verder stappen we uit en blijven we stokstijf en muisstil in het maanlicht staan. Hier werd twee dagen eerder een ruigpootuil gehoord. Die geeft vanavond niet thuis, ook al omdat Marius in aanwezigheid van de conservator liever geen geluid afspeelt of imiteert. Intussen kan ik Jans warmtekijker wel eens uitproberen.

23.00 – Back in the hotel. Dodo doen.

Dag 3 – woensdag 17 april

7.00 – Ontbijt met een extra omeletje.

8.00 – We veranderen eens van busje. In dat van Ornitistogos is het met drie wel behoorlijk krap vooraan. Of zijn we met het vele eten al kilo’s aangekomen? In elk dorp vallen de nette kerkhofjes op. De huizen staan steevast in een grasveld zonder oprit naar de voordeur. We passeren de spoorlijn naar Vilnius. De overweg heeft geen slagbomen!

8.30 – Zervynos is een etnografisch openluchtmuseum, weer zo’n fraai traditioneel dorp met houten huizen (de omheiningen dienden om de vrij rondlopende koeien buiten te houden) en hoge houten kruisen met een doek errond gewikkeld (tijdens de bezetting vernielden de Russen die maar ze werden als symbool van verzet telkens opnieuw geplaatst). Een snelstromende rivier dwarst het dorp. Het levert alvast mooie fotografische plaatjes op, al hebben we en passant ook oog voor een boomklever, een zwarte specht, een bruine kiekendief, een hop en een wilde zwaan.

9.30 – Boswandeling in de buurt van het dorp. In die habitat scoren we een draaihals, een kuifmees, eengrijskopspecht (mannetje) en een geelgors.

11.30 – Wandeling in enorm fotogenieke wetlands, met onder meer kieviten en witgatjes.

12.00 – Bij Marcinkonys is er een kweekprogramma van wisenten (Europese bizons) opgezet (16 V en 4 M). Ze leven in vrijheid en worden 1 keer per dag wat bijgevoederd. Helaas voor ons was dat vandaag in de ochtend, zodat we ze niet te zien krijgen.

12.30 – In de buurt van Manciagirė volgen we een stevige trappenreeks naar beneden, tot aan de rivier Ūla Pelesa (nu rustig maar in de zomer tjokvol kajakkers) en de opborrelende waterbron Ūla’s Eye, een nationaal natuurmonument waaraan genezende krachten werden toegeschreven. Op de brug zit een bonte vliegenvanger en aan de bosrand zien we zwarte mezen.

13.30 – Middagmaal in restaurant Dzūkynė in het centrum van Merkinė. Soep na het hoofdgerecht, het is weer eens wat anders. Naast de dorpskerk (nu het regionaal museum) staat een grote maquette van de vorige kerk die door deRussen vernield werd.

15.00 – We wandelen even tot aan het bezoekerscentrum om de kaart van het Dzūkija National Park te bekijken. En het klopt: het hééft de vorm van een T-rex.

15.30 – We maken een mooie wandeling langs de oever van de Merkysrivier. Aan het einde wachten zitbanken, maarde meesten vlijen zich neer in het gras. Oeverzwaluwen en een wintertaling zorgen ondertussen voor de show.

17.30 – De observatietoren van Merkinė ziet er eerder als een roetsjbaan van een pretpark uit. Maar de toren biedt wel een mooie uitkijk op een ravennest op een pyloon. Van daaruit maken we een wandeling langs de Nemunasrivier. De rust in het natuurgebied wordt wel verstoord door 2 quadrijders. Wel niet erg verstandig van hen, met onze gids Marius in de buurt die meteen de politie opbelt en onze vele fotografen die de nummerplaten pixellen. Op een aanlegsteiger landt een ijsvogel, een excellente minutenlange waarneming! Een Pontische meeuw vliegt over. En ook de tureluur maakt ons blij.

19.00 – Marius meldt ons dat er een probleem is opgedoken in de keuken van het hotel, maar dat hij een oplossing voor het diner heeft bedacht. Plan B komt in de vorm van dorpsvriendin Eva, die op een plek langs de Merkysrivier in Puvociai ondertussen al een tafellaken over een overdekte lange picknicktafel heeft gespreid en in een grote kom soep aan het roeren is. Ze serveert ons ook nog gehaktballetjes met puree en groenten. We zien een brilduiker en drie grote zaagbekken voorbijzwemmen. Eva laat ons proeven van zelfgestookte kweeperenbrandewijn met een alcoholpercentage van maar liefst 57%.

20.20 – Maar toch blijven we alert. We rijden op het asfalt, op enkele minuutjes van ons hotel. ‘Moose!!!!!’ klinkt hetluidkeels in ons busje. Ik zie de eland naast me in vol ornaat (indrukwekkend: wat een groot majestueus beest!) grazen vlak naast de baan. Jan heeft alle remmen dichtgegooid en rijdt de remafstand van 50 meter meteen terug achteruit. We zien de eland nog net weglopen. Topper!

21.00 – Samen met Jan en enkele anderen werken we de vogel- en zoogdierenlijst bij, met een lokaal Ekstrabiertje binnen handbereik.

Dag 4 – donderdag 18 april

5.30 – Vroeg ontbijt, met pannenkoeken als troost. Gelukkig is het probleem in de keuken intussen opgelost!

6.30 – We nemen opnieuw plaats in ons vertrouwde busje bij Jan.

7.30 – In het bos van Kareivonys kunnen de wagens niet meer verder. Samen met de brandgangen zijn ook de wegen stevig omgeploegd. Geen doorkomen aan. Op het smalle pad is het manoeuvreren ook geen sinecure, met al die bomen die in de weg staan…

8.00 – De plantenliefhebbers leven zich uit. Vooral Jules blijkt een wandelende encyclopedie te zijn, geweldig!

8.30 – We voegen een groepje roeken en kauwen toe aan onze lijst. Een kauw heeft een witte halve ring in de hals. Het is een Noordoost-Europese kauw (ondersoort Corvus monedula soemmerringii).

10.00 – We hebben een wandeling gepland in het Zuvinto-biosfeerreservaat. Ondanks de regen spotten we vier spechtensoorten in het prachtige bos: de kleine, de middelste en de grote specht en als top of the bill de witrugspecht die we gedurende meer dan een kwartier kunnen bewonderen op een zijtak.

12.30 – Picknick in de zon, op een grasveld naast het bezoekerscentrum Lankytoju in Aleknonys.

13.30 – Vanuit een vogelkijkhut vlakbij is het ganzen en watervogels all over the place: toendrarietganzen, brandganzen, futen, aalscholvers, slobeenden, knobbelzwanen, kolganzen, kuifeenden, tafeleenden, pijlstaarten, smienten, kemphanen en grutto’s. In de rietpartijen naast de hut kunnen we een baardman, een snor, een rietgors en een buidelmees heel goed in de telescoop bekijken. Ondertussen horen we het voortdurende hoempen van de roerdomp en zorgt de zeearend voor veel onrust onder de vogelpopulatie. Wat een topmiddag!

15.30 – We rijden naar een vogelkijktoren in Pauziskiai. Het regent pijpenstelen. De eerste wagen rijdt zich wat vast in de modder. Jan stopt heel verstandig wat eerder. Enkele geschifte fanatiekelingen (waaronder wijzelf) overbruggen de resterende afstand te voet, onder de zondvloed en over het zompige pad. Vijfhonderd meter verder bereiken we een verhoogd platform… met nauwelijks beschutting tegen de slagregen. En er is nauwelijks iets te zien… Deze twee verzopen kiekens spotten op de terugweg wel nog een graspieper en een gele en witte kwikstaart vooraleer ze hun natte regenkleding kunnen draperen in het busje.

16.15 – Manoeuvreren bis. En dan blijkt Jans benzinetank bijna leeg te zijn…

17.00 – Benzinestation. Voor één iemand het absolute hoogtepunt van de dag: koffie en chocolade met nootjes!

18.00 – De amper 7 kilometer lange Stangērivier verbindt in de omgeving van Merkinė twee meren. De omgeving is fotografisch weeral een beauty. Marius gaat met enkelen met succes op zoek naar… een groene specht (hier een zeldzame soort).

19.00 – Avondmaal in restaurant Dzūkynė in Merkinė (zoals gisterenmiddag). Met forel op het menu. Toch altijd wat bizar om met vuile wandelschoenen, trekkingskleding en verrekijkers een chic restaurant binnen te stappen. In een boom zingt een Europese kanarie.

20.30 – De avondtocht wordt geschrapt wegens de aanhoudende regen. Op de vogellijst komen er vandaag een veertigtal soorten bij. Daar klinken we op!

Dag 5 – vrijdag 19 april

7.00 – Ik heb mijn ontbijtbord nog maar net stevig volgeschept wanneer ik een reuzegrote eier-citroencake in mijn handen krijg gestopt …

8.15 – We verlaten het Dzūkija National Park en trekken naar het noordoosten van Litouwen, een dagvullende tocht van 300 kilometer.

9.00 – Merry Christmas! Het begint te sneeuwen.

9.20 – Bij een eerste stop onderweg in Bagrėnas spotten we vanop een houten kijkplek aan de Nemunasrivier een zeearend, een tureluur, een kleine plevier en een dwergstern.

10.45 – We wandelen langs de oever van visvijvers in Mikalinė. De vedette is hier de dobberende roodhalsfuut. Ook de zeearend, de bruine kiekendief, de zwarte specht en de roerdomp worden op de daglijst genoteerd.

12.00 – We passeren de enige ‘berg’ van Litouwen, een gigantische hoop gipsafval van een kunstmestfabriek. In ’the middle of nowhere’ zien we ook een enorm groot kerkhof waar maar geen einde aan komt.

13.00 – Middagmaal in resto Karciana Ruzana in Molianiai, met een knalgroen fluwelen tafellaken en gloednieuwe glazen uit de doos. En er groeit een boom door het dak.

14.00 – We vervolgen onze weg over de snelweg die de drie Baltische staten verbindt. Het vrachtwagenverkeer neemt toe.

15.30 – We nemen een zijweg, nog 20 kilometer te gaan. Riga staat op een afstand van 103 kilometer aangeduid.

16.00 – We bereiken ons sfeervolle hotel Butenas in Birzai, aan het Kilukiumeer. Het inchecken gaat bijzonder vlot. Onze gsm’s denken dat we ons in Letland bevinden. Weer eentje bij op onze wereldscratchkaart. 🙂

16.30 – Terug en route met kolganzen, toendrarietganzen en een bruine kiekendief aan het Sirvenosmeer vlakbij.

17.00 – De Kirkilai-observatietoren van 32 meter hoog heeft officieel de vorm van een boot maar wij zien er meer een halvemaan in. Het megalomane project heeft een miljoen euro gekost, met financiële steun van de EU. Ik pas voor de hoogtevrees-gevoelige panorama 167 treden hoger en ga op wandel in het nogal braaf aangelegde park vol brugjes. Veel fauna is er niet te zien, maar een glanskop fladdert wel van boom naar boom.

18.30 – Avondmaal in het hotel.

19.30 – Op uilentocht. Twee elanden brengen het totaal op vier.

19.45 – Schitterend begin: Marius imiteert de roep van de dwerguil of daar is ie al. Op een takje vlak voor ons, en dat gedurende meer dan een kwartier. Genieten!

20.15 – Tada! Op een open plek in het bos zien we op een dode tak… een Oeraluil zitten. Schitterend! Jan roept via de walkietalkie de eerste wagen terug, maar de inzittenden zien de uil jammer genoeg enkel nog net wegvliegen. Wijzelf grappen: ‘OK, in orde, we kunnen terug naar het hotel’.

20.30 – Maar dat doen we uiteraard niet. De verdere speurtocht met de lampen en de warmtekijker levert evenwel enkel nog een das en een vos op.

24.00 – Naar bed, morgen vroeg op. In de kelder van het hotel vindt een luidruchtig feest plaats…

Dag 6 – zaterdag 20 april

5.30 – Ontbijt aan kleine tafeltjes en met kleine oogjes.

6.20 – On y va, bij -1°C.

7.30 – We proberen om in een nat bos van Birzai door het struikgewas de ‘hoogste zwarte els van Litouwen’ – inclusief een mogelijke ontmoeting met een drieteenspecht – te bereiken. Maar het avontuur strandt al snel, want het is bijzonder drassig. We proberen ons evenwicht te bewaren op een verdorde boomstam om niet in het moeras weg te zakken. De Nederlandse vrienden hebben laarzen meegebracht (helaas, dat kon er in onze kleine reiskoffertjes niet meer bij…) en wagen nog een vermetele poging om (vergeefs) het doel te bereiken. Anderen staan ondertussen gebogen over (moeras?)plantjes. Bij het wachten zien we een matkop, een taigaboomkruiper, een zeearend en een buizerd. Er wordt ook een barmsijs gesignaleerd.

8.45 – We maken dan maar een lange wandeling in het droge deel van het woud. Met resultaat: we zien zowaar drie spechten tegelijkertijd, namelijk de zwarte, de grote bonte en de grijskopspecht.

10.10 – Maar er ontbreekt er nog eentje. Ongelooflijk, magiër Marius slaagt erin om de drieteenspecht te lokken. Vlakbij, goed zichtbaar, weer een geweldige waarneming! En vooral – high five tussen Jan en Marius – alle negen spechten gespot!!

10.30 – De rest van de wandeling verloopt begrijpelijkerwijze heel relaxed. Er vallen sneeuwvlokjes. Volgens Marius ligt er verderop een heel sneeuwtapijt. Een buitelende eekhoorn, die hadden we nog niet.

11.45 – En een zwarte ooievaar evenmin.

13.10 – Middagmaal in het hotel.

14.15 – 17.00 – Zzz, slapen. Ondertussen regent het wel, maar de aangekondigde storm blijft uit.

18.30 – Avondmaal in het chique restaurant Pilies Skliautai, in de kelderverdieping van de ‘Manor’, het in de jaren ’80 gerestaureerde zestiende-eeuwse kasteel van Birzai. Naast ons maakt een groep feestvierders nogal veel in alcohol gedrenkt lawaai. Marius besluit om naar een andere zaal te verhuizen. Dat betekent dat we met zijn allen voorgerecht, bestek en glazen moeten verhuizen. Dat kan ik me in België niet voorstellen in een restaurant van dat niveau… Maar het is er bijzonder sfeervol en de meervalfilet is heel lekker. Na afloop werken we met zijn allen de vogel- en zoogdierenlijst bij.

20.00 – De kramsvogels in de kasteeltuin hebben we uiteraard aangestreept, maar daarna laten we de vogels even voor wat ze zijn om de architectuur wat meer fotografische aandacht te geven. We krijgen er ook nog een zonsondergang boven het meer bij.

21.00 – Wie gaat er nog mee op avondtocht? Slechts drie handen gaan nog de lucht in (Carla, Marc en Guy zien samen met Marius en Jan die avond een oeraluil, een bosuil, hazen en een aangereden wasbeerhond). De rest van de bende gaat slapen. Wij ook, we hebben al onze doelvogels gezien, en dan ook nog zo goed dat het allicht niet meer te evenaren valt. En we zijn ook vermoeid.

Dag 7 – zondag 21 april

6.00 – Ontbijt.

7.30 – Vertrek naar Vilnius.

10.30 – Een stadsgids – Marius bis – staat ons op het Kathedraalplein op te wachten. De kathedraal van Sint-Stanislaven Sint-Vladislav kunnen we op deze zondagse misdag niet bezoeken, maar er valt nog veel meer te ontdekken. De gids leidt ons op een supersnel drafje langs de hoogtepunten van het oude centrum van Vilnius, met veel kerken (enkele in opvallende rode baksteen), het groot vorstelijk paleis, de kasteeltoren, de stadspoort, de universiteit en verschillende plekken die herinneren aan het rijke Joodse verleden en de dramatische en weerzinwekkende vervolging en uitroeiing van de Joden. De gids spurt als een duracellkonijn van plek naar plek. De fotografen moeten telkens een stevige inhaalbeweging maken in de nauwe straatjes!

12.00 – Behalve enkele ringmussen spotten we zowaar een grote zaagbek op het wateroppervlak van de Neris. En die stadsduiven, die tellen niet mee zeker? 🙂

12.30 – Mary en Martine worden gedropt aan een klooster (een B&B). Ze blijven nog drie extra nachten in Vilnius.

13.00 – Het is megadruk in de luchthaven. Maar we worden helemaal zen als we terugdenken aan de 136 gespottevogelsoorten, 7 verschillende zoogdieren, de topkwaliteit van de waarnemingen en de hele prachtweek in Litouwen.

Lijsten

Gespotte vogels: (136 + 1 ondersoort): aalscholver – appelvink – auerhoen – baardman – blauwe reiger –boerenzwaluw – bonte kraai – bonte vliegenvanger – boomklever – boomleeuwerik – boompieper – bosruiter – bosuil –braamsluiper – brandgans – brilduiker – bruine kiekendief – buidelmees – buizerd – draaihals – drieteenspecht –dwergstern – dwerguil – ekster – Europese kanarie – fitis – fuut – gaai – geelgors – gekraagde roodstaart –gele kwikstaart – glanskop – goudhaan – goudvink – graspieper – grauwe gans – grauwe kiekendief – grijskopspecht –groene specht – groenling – groenpootruiter – grote bonte specht – grote karekiet – grote lijster – grote zaagbek –grote zilverreiger – grutto – havik – heggenmus – holenduif – hop – houtduif – houtsnip – huismus – huiszwaluw –ijsvogel – kauw – kemphaan – kievit – klapekster – kleine bonte specht – kleine plevier – kleine zwaan – kneu –knobbelzwaan – koereiger – kokmeeuw – kolgans – koolmees – korhoen – kraanvogel – krakeend – kramsvogel –kruisbek – kuifeend – kuifmees – matkop – meerkoet – merel – middelste bonte specht –Noordoost-Europese kauw (ondersoort) – oeraluil – oeverloper – oeverzwaluw – ooievaar – pestvogel – pijlstaart –pimpelmees – Pontische meeuw – putter – raaf – rietgors – ringmus – roek – roerdomp – roodborst – roodhalsfuut –schreeuwarend – sijs – slobeend – smient – snor – spreeuw – stormmeeuw – tafeleend – taigaboomkruiper – tjiftjaf –toendrarietgans – torenvalk – tureluur – Turkse tortel – veldleeuwerik – velduil – vink – visarend – visdief –vuurgoudhaan – waterhoen – waterral – watersnip – wilde eend – wilde zwaan – winterkoning – wintertaling – witgat –witkopstaartmees – witrugspecht – witte kwikstaart – zanglijster – zeearend – zomertaling – zwarte mees –zwarte ooievaar – zwarte roodstaart – zwarte specht – zwarte stern – zwartkop

Gespotte zoogdieren: (7): das – edelhert – rode eekhoorn – eland – ree – vos – wasbeerhond

Overige: (3): beekprik – bruine kikker – roodbuikvuurpad