Reisverslag Vogelreis naar de Canarische Eilanden 2025: vogels, fauna en flora

Reisleider Johan Debuck ging in het voorjaar van 2025 met een enthousiaste bende naar Fuertaventura en Tenerife. Deze eilanden lenen zich er perfect toe om mooie waarnemingen te doen. Deelnemer Herman Killens zorgde voor een uitgebreid verslag van de reis. De beelden zijn van zijn partner Mireille Camps.

Vogelreis naar Fuerteventura en Tenerife 2025

door Herman Killens

Dag 1 – zaterdag 15 maart

4.45 uur: In de luchthaven van Zaventem maken we kennis met reisleider Johan en deelnemers Valérie, Marc, Guido, Victor en de Nederlander Tom.

7.15 uur: We laten de koude Belgische lucht (1 graad) achter ons en zetten koers naar Fuerteventura.

12.20 uur: (lokale tijd): Na een “korte” tussenstop in Lanzarote (15 minuten volgens de planning, 50 minuten in werkelijkheid) landen we op de luchthaven van Fuerteventura, vlak bij de hoofdstad Puerto del Rosario. Hoera, door het uurverschil hebben we nu een uur extra om fauna en flora te ontdekken.

12.45 uur: De stand van het autoverhuurbedrijf Cicar is duidelijk veel chiquer dan die van de concurrentie. Buiten is het 18 graden. De pulls en jassen worden opgeborgen. We rijden met twee auto’s. Wij nemen met Victor plaats in de Opel Combo “La Palma” bij chauffeur Tom en de West-Vlamingen in de Peugeot Rifter “La Graciosa” bij Johan. Ruime koffer en veel plaats op de achterbank: dat ziet er goed uit. Ziezo, we kunnen al een eerste vogel noteren, een Atlantische geelpootmeeuw.

13.00 uur: Vlak bij de luchthaven gaan we meteen op “jacht” aan de kustlijn van Las Salinas del Carmen, een typisch lelijk vakantiedorp. Het is een beetje raar om met een trekkingsbroek en een verrekijker tussen de badgasten te lopen. Wij hebben onze telescoop thuisgelaten maar zowel Johan, Guy en Tom laten ons goed meekijken. Een Barbarijse grondeekhoorn schuifelt behendig tussen de rotsen. Op het water dobberen grote sternen, een regenwulp zit ineengedoken. Een Kuhls pijlstormvogel vliegt in de verte voorbij. Behalve de “clásico’s” Spaanse mus en Turkse tortel spotten we ook een lokale resident: een Afrikaanse raaf (ssp canariensis). Een kleine zilverreiger, een groenpootruiter, een kleine mantelmeeuw en drie nieuwe soorten voor ons, een reuzenstern, een kneu (ssp harterti) en een Berthelots pieper, vervolledigen het rijtje.

14.30 uur: We verplaatsen ons ietsje verder zuidwaarts naar de Barranco de la Torre. Die Berthelots pieper zien we nogmaals, net als een brilgrasmus (ssp orbitalis). We horen een kleine zwartkop. Halverwege de rotswand ontdekken we een mannetje Canarische aasgier (ssp majorensis) op een nest. Een topwaarneming!

We volgen een grindpad door de kloof. Een kleine monarchvlinder en wat verderop een oranje luzernevlinder fladderen voor ons uit. Op een draad zitten rotsduiven, twee casarca’s vliegen over. In het veld loopt… een konijn.

16.00 uur: Na de huisgemaakte broodjes uit het vuistje rijden we terug noordwaarts langs de kust (ha, een oeverloper). Wat een mooie fietspaden hebben ze hier, zeg. De dorpshuisjes lijken allemaal wel blokkendozen. We stoppen aan de Barranco de las Lajas in de buurt van Tuineje. Op de waterplassen spotten we soorten als kleine plevier, meerkoet, steltkluut, groenpootruiter, casarca en blauwe reiger. Behalve een palmtortel wordt er zowaar ook een oostelijke gele kwikstaart gesignaleerd. Ons plan om rond het tweede meer te lopen mislukt, aan de andere kant is er niet echt een pad. Bij de terugkeer aan de auto’s zien we op het eerste meer nog een lepelaar.

17.25 uur: We volgen de FV2 nog even in noordelijke richting en slaan dan af naar het binnenland, een surrealistisch landschap in vele tinten bruin. Het Hotel Rural Mahoh (dat klinkt nogal West-Vlaams…) in Villaverde ziet er sfeervol uit, met veel hout en lavasteen. Onze kamer is typisch Spaans, eenvoudig ingericht met wat houten kasten en weinig opsmuk, pikkedonker met slechts een klein venster, maar best comfortabel. Intussen ben ik gepromoveerd tot tolk Spaans-Nederlands.

19.30 uur: Onder de pergola vullen we met zijn allen de checklijsten in (amfi-repti, libellen, dagvlinders, vogels – het konijn moet het dus zonder lijst stellen), en dat bij een prima Lanzarotewijntje.

20.00 uur: Driegangenmenu, en we mogen eender wat kiezen van de kaart dat beschikbaar is via een QR-code. Eentalig Spaans, ik draai overuren. Maar het wordt best gezellig, al hebben ze de acht Starlingers aan een lange tafel in een lege aparte ruimte gezet. In de luchthaven had Johan al aangegeven dat hij mij van ergens kende. Nu weten we van waar: hij en Valérie waren ook op de legendarische Spitsbergenreis in 2015. Ik bestel een fles van het lokale wijntje van daarstraks. “We hebben geen streekwijn”, klinkt het. Lanzarote is voor hen dus buitenland…

22.00 uur: Een extra dekentje op bed en gaan slapen.

Dag 2 – zondag 16 maart

7.30 uur: Het is wat drummen aan het verrassend uitgebreide ontbijtbuffet (heel on-Spaans) dat uitgestald staat in een kleine keukenruimte. Ook de picknickzakken staan al klaar. Even piepen: een belegd broodje, een yoghurt, een fruitsapje, water en fruit.

8.25 uur: We zetten koers richting westkust. Geen wind en een lentetemperatuurtje, best aangenaam.

9.10 uur: In de steppes van Tindaya speuren we intensief naar hoenders, trappen en renvogels. De persoonlijke score blijft evenwel beperkt tot een stipje westelijke kraagtrap aan de horizon. Sommigen zien ook zwartbuikzandhoenen (ssp orientalis), maar die vindt onze verrekijker niet. De locals tonen zich: een Oost-Canarische hagedis, een brilgrasmus (ssp orbitalis), een Canarische woestijnklapekster, een Afrikaanse raaf (ssp canariensis) en een kleine kortteenleeuwerik (ssp rufescens). Wat die laatste soort betreft: recent zijn de aparte ondersoorten van de Oost- en de West-Canarische kleine kortteenleeuweriken opnieuw samengevoegd tot 1 soort. Jammer, dat wordt een streepje minder op onze vogellijst. Een Oost-Canarische gekko springt op een broekspijp van Guido en laat niet meer los tot het einde van de fotoshoot.

11.00 uur: Voorbij Tindaya biedt de rotskust heerlijke vergezichten. Boven een ruïne prijkt een fiets. We maken een wandeling van een viertal kilometer door het stenige woestijnlandschap langs de lieflijke baaien. Behalve een Barbarijse valk en een Oost-Canarische torenvalk (ssp dacotiae) zien we een witte vlek in de verte bewegen. Dat blijkt een roodsnavelkeerkringvogel te zijn (we zagen die ooit al in Ecuador). Een moedig fietskoppel mountainbiket tussen de stenen.

12.30 uur: Picknick aan de auto. Voor de anderen dan toch. Wijzelf moeten eerst nog even wachten op ribbedebie Tom en de autosleutel.

13.00 uur: Verkenning van de omgeving van Tindaya. De wind steekt op. We achtervolgen een groen marmerwitje, noteren een distelvlinder en ontdekken een woestijnvink op een richel achter een stukje plastic.

15.00 uur: We maken een wandeling in de uitgedroogde Barranco de Esquinzo, nog steeds in de buurt van Tindaya. Een Barbarijse valk vliegt over. In Observations blijken we die als slechtvalk (ssp babylonicus) te moeten inbrengen. Verwarrend allemaal. Tijdens de hike gaan we op zoek naar de lokale roodborsttapuit. Dat lukt niet en dus wandelen we anderhalve kilometer terug naar de auto. Maar Tom is achtergebleven en onze watervoorraad bevindt zich in de auto.

En dan belt Tom: hij heeft de roodborsttapuit gevonden. En dus lopen deze totaal uitgedroogde vogelspotters het hele traject nog een keer. Na de laatste bocht zien we Tom naar ons zwaaien… vanop een heuvel. We moeten dus nog naar boven klauteren ook. Maar het levert ons wel een officieel kruisje op naast de Canarische roodborsttapuit. We krijgen er nog een grauwe vliegenvanger gratis bij. In het zog van drie schaars geklede en taterende Spaanse stranddames (vanwaar komen die zo plotseling vandaan?) op weg naar hun auto wandelen we voor de vierde keer door de kloof en storten we ons aan de auto op de drank. Guido trakteert op heerlijke zelfgemaakte bodding. En volgende keer pakken we Toms sleutel af, dat is zeker!

16.50 uur: Aan de Costa del Norte speuren we het water af in de omgeving van de Faro de Tostón. Dat levert ondermeer een bontbekplevier, een kleine zilverreiger en een regenwulp op. En een blote strandgast…

18.00 uur: Back in town. Straks apero en de lijstjes.

20.00 uur: Deze keer een ronde tafel en in dezelfde restaurantruimte als de andere gasten. Hilarische sfeer.

21.15 uur: Alle drankjes nu al afrekenen want morgen is het restaurant gesloten. De vakantie vliegt voorbij…

Dag 3 – maandag 17 maart

7.30 uur: Het heeft vannacht geregend. De elektriciteit is plots uitgevallen op onze kamer maar wij hebben nog energie genoeg. Bij het ontbijt vertelt Tom dat hij deze morgen al een griel (ssp distinctus) heeft gehoord.

8.20 uur: Naar die vogel gaan we op speurtocht in de “tuinen” van Villaverde, maar ze geven niet thuis.

9.00 uur: We rijden naar de Barranco de Río Cabras in de buurt van de hoofdstad Puerto del Rosario. Onderweg zien we een buizerd (ssp insularum).

9.30 uur: We maken een heerlijke wandeling door de kloof. Daarvoor moeten we eerst een redelijk steile helling vol lavastenen naar boven klimmen. Het ziet er hier heel IJslandachtig uit. Aan de barranco stopt plots een autootje. Een man stapt uit, groet ons vriendelijk, steekt de kloof over en gaat dan aan de andere kant de dieperik in. Hij komt zijn geiten hoeden…

Op een waterplas zien we oeverlopers, steltkluten en casarca’s. We horen een zomertortel. Op de stenige, uitgedroogde bedding fladderen saharalantaarntjes, lange oeverlibellen en vuurlibellen. Ik klim even over rotspartijen een zijwand naar boven en zie hoe een hop over het hoofd van Mireille en Victor scheert maar ze merken het niet op. We klauteren voorbij enkele stenen muurtjes en lopen dan via zo’n brugje naar boven voor een mooi vergezicht.

12.00 uur: Na een tankbeurt rijden we door Betancuria, de voormalige koloniale hoofdstad van de Canarische Eilanden. Wat een massa volk loopt hier door de smalle geplaveide straatjes met de witgekalkte huizen!

12.30 uur: Wij rijden over een bergpas door naar de Mirador del Risco de las Peñas. Barbarijse grondeekhoornenen en Afrikaanse raven (ssp canariensis) lopen ongegeneerd tussen de toeristen, tuk op de achtergelaten of zelfs toegeworpen kruimels. Wielertoeristen vereeuwigen hun succesvolle klim met een groepsfoto. Ondanks de drukte horen we het geluid van een zwartkop en een putter (ssp parva).

13.00 uur: We gaan lunchen aan het kerkhof van Betancuria. De wind blaast stevig, we installeren ons op een beschut plekje. We loeren over het muurtje. Het is een typisch Spaans traditioneel kerkhof met imposante zerken en verticaal gestapelde graven. Johan wijst ons een hottentotvijg aan.

14.00 uur: Een goede plek voor vlinders had het Area Recreativa Castillo de Lara moeten zijn, maar het bos naast de picknick- en barbecueplek blijkt recent afgebrand te zijn.

14.30 uur: We stoppen aan nog enkele uitzichtpunten. Naast een bushokje staan fitnesstoestellen, ideaal als je langmoet wachten. Op een stenige vlakte ondernemen we nog een vergeefse poging om Barbarijse patrijzen of zwartbuikzandhoenen te spotten.

15.30 uur: Hét hoogtepunt op Fuerteventura volgens Johan, maar het valt in het water… door het gebrek aan water in het stuwmeer Embalse de los Molinos. We maken er wel een aangename wandeling door de fantastische omgeving. Hé, er is nog van die lekkere bodding over.

16.30 uur: We verkennen Los Molinos aan de kust. De parking zit vol muskuseenden die zich nog liever laten omverrijden dan een centimeter op te schuiven. Saharalantaarntjes en een zwervende heidelibel fladderen voorbij.

17.15 uur: Vroeg terug in het hotel. De onvermoeibare Tom gaat met Victor nog (vergeefs) tuinen scannen op zoek naar de griel.

20.00 uur: Vanavond eten we in het restaurant El Horno, een megadrukke maar gezellige plek een tweetal kilometer verderop. Tweetalig Spaans, ik kan weer als tolk veel oefenen. Mijn garbanzoschotel met chorizo is alvast onvergetelijk lekker!

22.00 uur: Gaan slapen. Morgen vliegen we naar Tenerife.

Dag 4 – dinsdag 18 maart

7.30 uur: Bij het ontbijt stelt Johan voor om vlak voor onze vlucht snel nog even naar Tindaya te rijden. We hebben een half uurtje. Wie weet, misschien vinden we toch nog een renvogel? Iedereen vindt het een superidee. We stoppen een extra broodje in onze picknickzak en maken meteen haast.

8.15 uur: Het wordt een onvergetelijke tocht. Dankzij Toms speurkwaliteiten krijgen we al snel een westelijke kraagtrap in het vizier. Die klimt spichtig de heuvel op, maar op de top begint hij zowaar met veel poeha te baltsen: kraag omhoog en rondjes maken! En twee zwartbuikzandhoenen (ssp orientalis) naast de auto later kijken we ademloos naar een koppel renvogels met kuikentjes. Wat een magische ochtend!

11.30 uur: Acht glunderende gezichten in het vliegtuig naar Tenerife. Luchtvaartmaatschappij Binter Canarias: nooit van gehoord. Na een vlucht van amper 50 minuten landen we op Tenerife Noord en zijn we klaar voor deel 2 van ons avontuur.

13.15 uur: Onze huurwagen valt wat tegen: de achterste ruiten kunnen niet open. Heel vervelend voor waarnemingen en fotografie. We rijden langs de oostkust richting Aeropuerto Sur. Na het rustige Fuerteventura valt de enorme verkeersdrukte hier op.

14.15 uur: Aan de baai van El Médano gaan we watervogels scannen: een ineengedoken regenwulp die ons constant achterwaarts in het oog houdt, een bonte strandloper, een kleine plevier. Maar de vedette is een voortdurende heen-en-weer-vliegende Canarische tjiftjaf met jongen op een nest. Mooi kunnen we de badplaats niet noemen. De thermometer geeft 21 graden aan maar het is wel zwaarbewolkt.

15.30 uur: Helemaal in het zuiden, ter hoogte van Playa La Mareta, doorzoeken we een weide met de hoop op vlinders en libellen. Maar door het koude begin van het jaar zijn de aantallen momenteel minder hoog dan gebruikelijk. We spotten wel een vuurlibel. Bij het speurwerk in het hoge gras zit de trekkingsbroek van Mireille plots vol kleine naalden. Een week later zit ze nog steeds met een pincet bezig…

16.10 uur: We rijden langs een golfterrein. Plots zien we een Barbarijse patrijs het grasveld oversteken, teruglopen en in de bosjes verdwijnen, waarschijnlijk opgeschrikt door het lawaai van een betonmolen. Victor heeft de waarneming evenwel gemist, en ook de eerste auto was al een eindje verder. We roepen hen met de walkietalkie terug maar de patrijs laat zich niet meer zien. Een madeiragierzwaluw biedt Victor maar magere troost.

16.30 uur: Waterbevoorrading in een Superdino, rechtover een cafeetje met de toepasselijke naam The 19th hole. Wat verder stoppen we aan een plasje, met wilde eenden, Atlantische geelpootmeeuwen, oeverlopers en eenkleine zilverreiger. Ook een koereiger wordt aan de lijst toegevoegd. En dan zien we tot hoorbare ontzetting van Valérie hoe een Atlantische geelpootmeeuw op het plasje een kuikentje van een muskuseend pakt en oppeuzelt…

17.30 uur: Aankomst in ons hotel El Tejar in Vilaflor, op 1400 meter hoogte aan de voet van de Teide. Ruime en gerieflijke kamer, helaas wel met een ligbad. Vanaf de buitenoverloop aan onze kamer hebben we zicht op de binnenkoer met (afgedekt) zwembadje en de ruime omgeving.

19.30 uur: Lijstjes afvinken in de gezellige lobby met een lokaal wijntje erbij.

20.00 uur: Uitstekende driegangenmaaltijd. Alles komt wel heel snel op tafel.

21.30 uur: Wij blijven nog even in de lobby nagenieten met ons glaasje wijn. Tot de uitbater ons komt melden dat hij alles gaat afsluiten. Hij wil graag naar huis…

Dag 5 – woensdag 19 maart

7.30 uur: Luxeontbijt. De koffiemachine moet wel eerst nog opgestart geraken. Wel vreemd dat er voor acht man in totaal drie mandjes voorzien zijn, en niet twee of vier. Dat wordt onderhandelen en ruilen …

8.25 uur: We vertrekken naar Las Lajas, door sommigen al schertsend Lachgas genoemd, gelegen op de klim naar de Teide. Het aangenaam rustige recreatiegebied met sparren en picknicktafels biedt heel leuke waarnemingen, met de blauwe vink op kop. Ook kanaries, een tenerifepimpelmees (ssp teneriffae), een Canarische vink en een bonte specht (ssp canariensis) laten zich goed bewonderen.

10.00 uur: We lassen 4 stops in op de Teide. Mooi weer, geweldige foto’s. We passeren de parador en schrappen de vlinderzoektocht in de botanische tuinen wegens veel te veel volk.

11.30 uur: Tijdens de afdaling stoppen we aan een overdekte picknicktafel langs het asfalt, met het opschrift Chozade Bethencourt. Hier is vorige keer een blauwe vink gezien. Niet te geloven: binnen de 5 minuten zijn we omgevendoor de blauwe vinken. Ze poseren dan ook nog eens gewillig. Mireille heeft superfoto’s. Delen van het bos zijn hier vrij recent afgebrand. Een wagen stopt. Toeristen: “What are you looking for?” Ze blijken niet echt geïnteresseerd in vogels…

13.00 uur: Het is intussen 22 graden. Voor de picknick stoppen we langs de baan. Er zijn maar 3 parkeerplaatsen maarer staan gelukkig nog geen auto’s. Van daaraf hebben we zicht op het laurierbos hoog op de heuvelflank aan de overkant. Na wat scannen kunnen we 5 laurierduiven spotten. Of beter: we zien wat fladderen, want heel duidelijke waarnemingen zijn het niet. En ondertussen komt een Canarische hagedis toch wel op het muurtje aan onze zakjes met boterhammen pikken zeker! Johan toont ons achter de reling een zeldzame lokale zeekraal. De inhoud van ons lunchpakket is nogal mager: 2 boterhammen, 1 mandarijntje en 1 powerbar.

14.15 uur: Vlindertime. We klimmen een wegje steil omhoog. We moeten stevige windvlagen trotseren. Links van een avocadoplantage en vlak voor de wijk Tigaiga gaat de groep in een bloemenweide naar vlinders speuren. Ik ga wat verder met Marc achter een muurtje lekker uit de wind staan, maar “helaas” heeft Mireille mij nodig voor een andere lens. De buit: een Canarisch bont zandoogje, een Canarische atalanta en een grote keizerlibel. Johan heeft die laatste even met zijn vlindernet gevangen voor een betere waarneming. En dan worden we gesommeerd om de weide te verlaten: Valérie wil een plaspauze inlassen. Intussen hebben we ook nog een (weeral verre) laurierduif en een West-Canarische torenvalk zien vliegen. Een wandelbord vermeldt dat de Teide op 26,7 km stapafstand ligt.

16.00 uur: Aguamansa. Een onooglijk klein en smal wegje (gelukkig geen tegenliggers) langs de grote baan, Johan weet het toch maar weer te vinden. Een leuke plek in een kloofje. We zien een tjiftjaf en meteen ontspint zich een discussie of het nu een Canarische of Iberische is (die laatste soort hebben we nog niet). Er worden wat foto’s gemaakt als mogelijk bewijsmateriaal. We lopen wat rond en zien/horen onder meer nog een merel (ssp cabrerae), een Canarische vink, een buizerd (ssp insularum), een tenerifepimpelmees (ssp teneriffae) en een kanarie. Een Teneriferoodborst staat mooi op de foto, later nog die lelijke rioolpijp wissen. Valérie toont ons enthousiast een zeldzame orchis canariensis in bloei en vraagt ons om de waarneming te vervagen.

16.45 uur: Tijd om terug te keren. Op de Teide slaat het weer om. Van mist komt regen. Dat levert vanuit de auto apocalyptische beelden op. Enkele wielertoeristen hebben zich laten verrassen. Ook quadrijders die braafjes als een groep kleuters bumper aan bumper met een slakkengang de Teide oppuffen zijn duidelijk met zon vertrokken. Striemende regen en 5 graden: het lijkt me niet zo fijn in korte broek en T-shirt.

18.00 uur: In Vilaflor schijnt de zon. Ik ga snel foto’s nemen van de dorpskerk en het hotel.

19.30 uur: Ik zet een vogel bij tijdens de apero/soortenafvinksessie. Het porseleinen Chinese exemplaar telt evenwel niet mee. En ook de Iberische tjiftjaf wordt na grondige bestudering van de foto’s afgekeurd. Johan vouwt de wegenkaart van Tenerife open op de vloer. Net dan komen er gasten binnen om in te checken… Change of plans: aan de oostkust wordt voor morgen slecht weer voorspeld en dus gaan we noordwest.

Dag 6 – donderdag 20 maart

7.30 uur: Een pianist die altijd hetzelfde muzakdeuntje afspeelt. En geen cake bij het ontbijt.

8.20 uur: We gaan voor Operatie Bolles. Zon en 12 graden bij de start, maar een eind verderop wel een regenboog. Op 2100 meter hoogte komen de nevelslierten en schieten de ruitenwissers in actie. In de afdaling hebben we weer een streepje zon en zo zien we La Gomera in de verte liggen.

10.00 uur: Parque Natural de Teno, vlak bij Erjos. Poging tot Bolles laurierduiven. De groendienst is met veel lawaai het onkruid langs de straatkanten aan het kortwieken. Gaat dat de vogels niet wegjagen? Maar om de hoek horen we het kabaal al niet meer. Het begint te regenen. “Oef, ze staan er nog”, fluistert Johan opgelucht. “Ze”, dat zijn twee kale bomen. En o wonder: daar zitten een heleboel Bolles laurierduiven in, druipend van de regen. Twaalf volgens een precieze telling. Een magisch moment, heel speciale foto’s met die regen.

Daarna gaan we nog wandelen, onder meer door een mooi stukje laurierbos. We kunnen nog een Tenerifegoudhaan aan de lijst toevoegen. En een mooi bloempje met een speciale naam: een canarina canariensis.

11.35 uur: Op een rots links van de weg zit een Barbarijse patrijs. Iedereen in de eerste auto en de linkse helft van wagen 2 zien de vogel. Ondanks gemanoeuvreer missen (weeral) Victor en ik de patrijs. Om de patrijsloze Victor te helpen gaan we met ons vieren nog intensief op zoek. We horen de vogel wel vanuit een bosje maar hij laat zich niet meer zien. Intussen roept Johan ons enkele keren op met de walkietalkie maar er zit niemand meer in onze auto…

12.25 uur: In Los Silos gaan we de boterhammetjes opeten. In een bocht trekken een vrouwelijke en twee mannelijke atleten voortdurend sprintjes terwijl een fotograaf dat in beeld probeert te brengen. Hopelijk lukken de foto’s snel, al lijken de lopers na de zoveelste spurt helemaal nog niet vermoeid. Aan een veel trager tempo gaan wij vanaf daar aan de wandel. “Dat zijn ornithologen” hoor ik een passant zeggen. Jaja, zes van de acht toch. 18 graden, pff, veel te dik gekleed. En dus sleuren met sweater, jasje, fototoestel en verrekijker.Voorbij een bananenplantage en enkele waterreservoirs krijgen we een fraai zicht op het dorp. Het gaat pittig naar boven. Door fotostops hebben we even wat achterstand en aan een splitsing twijfelen we even over de juiste richting. Marc besluit om hier te blijven wachten. Wat verder staat de rest van de groep te kijken naar laurierduiven. Een goede waarneming deze keer. Tom vindt zelfs een Humes bladkoning, maar die vliegt weg voor we door de telescoop kunnen kijken.

Een pad loopt 4,2 kilometer verder over de bergtop. Maar de staptijd is gigantisch volgens Johan. De sfeer is duidelijk relaxed, “alles is binnen”. Op de terugweg zien we naast een reservoir nog twee grote gele kwikstaarten (ssp canariensis) en wat verderop een resedawitje, een atalanta en een amethistblauwtje. Ik neem onderweg een foto van 3 kruisen langs de kant. Meteen komt Tom kijken wat ik gefotografeerd heb, hij dacht wellicht aan een of andere vogel…

15.10 uur: We besluiten gezamenlijk om niet naar het uiterste NW-punt te rijden. Te ver en de zee is toch te onstuimig voor goede vogeldeterminaties. Onderweg proberen we nog een kleine zwartkop te lokken, maar vergeefs.

16.00 uur: We hangen de toerist uit. De ene stop is nog mooier dan de andere. Een grauwe gors vlakbij, dju dat stomme venster gaat niet open. Masca staat duidelijk in alle reisgidsen, wat een drukte. Maar het uitzicht is inderdaad fantastisch. De fietsers die de flanken hier opklimmen moeten wel veel uitlaatgassen trotseren! Daar zijn de quads weer. Waarschijnlijk gaan die thuis heroïsche verhalen vertellen over hun “avontuur” op de Teide.

19.00 uur: Aankomst in het hotel. Operatie Bolles 100% geslaagd.

Dag 7 – vrijdag 21 maart

8.20 uur: Elke dag zijn we gedisciplineerd op tijd weg. Met veel bochtenwerk rijden we naar de oostkust en gaan dan via de snelweg voorbij Granadilla de Abona naar het noorden. To tank or not to tank? De beslissing is een beetje moeilijk. De ene auto moet morgen met een halve tankvoorraad en de andere met een kwartje ingeleverd worden…

10.15 uur: We stoppen even op een veelbelovend plekje. Een Iberische meerkikker laat zich horen. En dan wordt Johan aangevallen door een zwerm bijen en in de nek gestoken. Even paniek. Ook Marc wordt gestoken. Samen met Victor vlucht ik meteen in de auto. “O ja, er staat wat verderop een waarschuwingsbordje” vertelt Tom wat later laconiek als hij voor de zoveelste keer en nietsvermoedend uit de bosjes kruipt.

10.30 uur: El Bailadero. We wandelen langs het asfalt in een Reserva de la Biosfera. De rotszijwanden zijn begroeid met fraaie mossoorten en planten. We spotten een Canarische hagedis en – een specialleke – een Noord-Canarische skink (wij hadden er alvast nog nooit van gehoord). Op vlindergebied zien we Canarische bonte zandoogjes bij de vleet, kleine koolwitjes en een mooie grote knalgele vlinder: een Canarische cleopatra! We eindigen aan een glibberige “trap” naar boven. Ik ga even boven op verkenning maar het pad leidt naar een dicht laurierbos vol varens. Geen vergezichten en het pad wordt onduidelijk, dan maar retour.

12.30 uur: In Cruz del Carmen staan grote plassen op de parking van een openbaar park. Het moet hier gisteren flink geregend hebben. Na de picknick op de zitbanken maken we een korte wandeling in het parkje dat in volle heraanleg is. Eén zeldzaam struikje brengt pipiredding voor Mireille. Het brave parkje levert uiteindelijk toch sperwer, groenlingen een monarchvlinder op.

14.00 uur: Hé, een waterhoen en een Europese kanarie, die hadden we nog niet. In de hoofdstad San Cristobal de laLaguna is het megadruk. File! Misschien kunnen we beter de tranvía nemen?

14.45 uur: We parkeren de auto’s op een veldweg vlak bij een vluchtelingenkamp. Hoera, twee Barbarijse patrijzen, foeragerend op het veld. Victor kan die eindelijk aan zijn “Europese” lijst toevoegen. Ongelooflijk, zelfs op dit smallepad passeren voortdurend auto’s. We horen een kwartel. Na meeval komt pech: bij het bekijken van een oliekever laat Victor zijn fototoestel vallen. Het werkt nog, maar de zoom maakt een luid schurend geluid. Niet ideaal voor vogelfotografie.

16.40 uur: Hé wie we daar hebben: Wout van Aert en Tiesj Benoot op trainingstocht op de Teide! Onze groep staat meteen te supporteren. Valérie zelfs zo enthousiast dat ze met haar arm Mireilles foto verknoeit. Gelukkig heeft Marc een mooie actiefoto en krijgen we zelfs een hilarisch filmpje van Valérie toegestuurd. Tom heeft nog nooit van Tiesj Benoot gehoord. Hij dacht dat zijn naam Pepernoot was…

Na nog een groepsfoto nemen we afscheid van de vinken en spechten in onze favoriete plek Las Lajas.

18.35 uur: Op tijd terug. Koffers pakken.

19.30 uur: Lap, “onze” wijn is op. Tijd om naar huis te gaan. Topreis, topwaarnemingen!