Reisverslag vogelreis op maat naar Griekenland: op zoek naar topsoorten in het noorden

In het voorjaar van 2026 organiseerde STARLING een reis op maat voor drie personen naar Noord-Griekenland. De reis zou volledig in het teken staan van vogels. Van het Kerkinimeer naar het Nationaal Park van Dadia en de Evrosdelta. Deze reis staat bol van de ornithologische hoogtepunten. Daniël Rochtus hield nauwkeurig de waarnemingen bij en publiceerde dit reisverslag op het internet. Hij gaf ons de toestemming om de tekst en de beelden over te nemen. Geniet mee van deze rondreis via dit uitgebreide verslag! 

Lees het volledige reisverslag via deze link.

Noord-Griekenland staat bekend om zijn verrassend gevarieerde en vaak ongerepte natuur: uitgestrekte wetlands, bergachtige landschappen, oude bossen en ruige kustgebieden. Voor vogelliefhebbers is deze regio een van de meest boeiende bestemmingen van Europa. Vooral in het voorjaar en de vroege zomer bruist het er van het leven, met een indrukwekkende diversiteit aan broed- en doortrekkende soorten.

Unieke gebieden zoals het Evros Delta National Park, het Kerkini-meer en het Nestos National Park vormen echte hotspots voor vogelobservatie. Hier vind je grote kolonies pelikanen, waaronder de zeldzame kroeskoppelikaan, maar ook reigers, ibissen, flamingo’s en talrijke roofvogels zoals arenden en gieren. In de bergachtige regio’s, zoals het Rhodopegebergte, leven soorten zoals auerhoen, spechten en verschillende uilen.

De combinatie van wetlands, bossen en bergen zorgt voor een uitzonderlijk rijk ecosysteem dat een ideale broed- en foerageeromgeving biedt. Veel van deze natuurgebieden genieten bescherming, en ook hier groeit het bewustzijn rond natuurbescherming en duurzaam toerisme.

Hieronder vind je het overzicht van onze vogelreis door Noord-Griekenland, met uitgebreide dagverslagen van onze waarnemingen, wandelingen en natuurbelevenissen.

Dag 1: maandag 20 april 2026

Weer: Brussel, bewolkt, 10°C.          Thessaloniki, licht bewolkt en zonnig, 23°C.

Dagverslag                                                                                                                             

De taxi kwam ons om 8.15 uur ophalen voor het vervoer naar de luchthaven van Zaventem. Het verkeer was bijzonder druk, met op veel plaatsen lange files, niet alleen op de autosnelweg maar ook op de secundaire wegen en op de toegangsweg naar de drop-offzone van de luchthaven. Al vanaf de autosnelweg richting Brussel, ter hoogte van het tankstation in Peutie, stond het verkeer aan te schuiven.

De taxichauffeur nam de afrit “Vilvoorde Cargo” en reed via Diegem zo naar de luchthaven in plaats van via de ring van Brussel. We kwamen pas rond 9.50 uur aan, maar gelukkig nog op tijd om ons vliegtuig te halen. Het vliegtuig vertrok om 11.25 uur.

Rond 15.00 uur plaatselijke tijd landden we in Thessaloniki. We hadden snel onze bagage en na het ophalen van de huurwagen reden we naar ons eerste hotel in Sidirokastro: het Agnantio Hotel & Spa. Na het inchecken reden we naar de Lidl om boodschappen te doen voor de komende dagen hier in de buurt van het Kerkinimeer.

Waarnemingen: klik hier voor dag 1

Dag 2: dinsdag 21 april 2026

Weer: lichte regen af en toe, 19° C.

Dagverslag                                                                                                                             

De eerste dag trekken we eropuit naar het Kerkinimeer om vogels te observeren. Na het ontbijt om 8.00 uur in het hotel vertrekken we rond 9.15 uur voor onze eerste stop: de Vironia Embankments (dijken). Meteen zien we al een grote roofvogel boven de bergflank zweven: een schreeuwarend. We wandelen een stuk over de dijk en spotten meteen heel wat vogels, zowel overvliegend als ter plaatse of zingend in de omgeving. Het absolute hoogtepunt is een groep van 27 roze pelikanen die over ons heen vliegt. Andere soorten die we hier zien, zijn onder meer grijskopspecht, lepelaar en hop. Alle waarnemingen per dag zijn terug te vinden via de links onderaan.

Rond 11.00 uur begint het licht te regenen en keren we terug naar de auto. Voor de tweede halte rijden we naar Mandraki Harbour. Hier kun je rechtstreeks vanaf de oever van het Kerkinimeer vogels observeren. Omdat het nog regent, doen we dat eerst vanuit de wagen. We besluiten onze lunch in de auto op te eten en daarna, schuilend onder de bomen, verder vogels te kijken. Ondertussen stopt de regen en wandelen we dichter naar het meer om de vogels beter te kunnen zien. We horen hier wielewaal, koekoek en grote karekiet. Verder zien we onder andere kwak, ralreiger, dwergaalscholver, ooievaar en roze pelikaan.

De volgende halte staat in het boek “Birdwatching in Northern Greece” vermeld als de “Glossy Ibis Strip”. Hier ligt een picknickplaats en kun je wandelen of met de wagen langs de oever van de Strimonasrivier rijden. We zien hier heel wat bijeneters en bosruiters. Langs de zandbanken van het Kerkinimeer spot ik ook twee sporenkieviten. Het aantal vogels dat je hier ziet en hoort, is werkelijk enorm, te veel om allemaal op te noemen.

Van een Engelse vogelaar krijgen we bovendien een tip over een nest van een buidelmees bij het “Pumping Station”, onze laatste halte van vandaag. Eerst rijden we nog langs de Eastern Embankments (oostelijke dijken) van het Kerkinimeer, waar we regelmatig stoppen om te kijken en foto’s te nemen. Daarna gaan we op zoek naar het nest. Na wat speurwerk vinden we uiteindelijk het kleine, hangende buidelnest. Daar dankt de buidelmees zijn naam aan. De vogel is nog volop bezig met de bouw van het nest en brengt voortdurend nestmateriaal aan om de constructie te verstevigen. Prachtig om te zien en een mooie afsluiter van de dag.

Het was een geslaagde dag, ondanks de regen die af en toe viel. Het is hier geen “drache nationale” zoals soms in België: met een beetje regen kun je nog altijd heel wat ondernemen.

Het is al na 18.00 uur wanneer we aankomen. Terug in het hotel bestellen we iets om te eten. Het restaurant van het hotel is in deze periode van het jaar gesloten, maar aan de receptie kunnen ze eten bestellen bij lokale eetgelegenheden. Je kiest uit verschillende menu’s en het wordt ter plaatse geleverd. Zo kunnen we rustig op de kamer of aan de receptie eten.

Waarnemingen: klik hier voor dag 2

Dag 3: woensdag 22 april 2026

Weer: voormiddag regen en namiddag bewolkt en droog, 15° C.

Dagverslag                                                                                                                 

Vandaag rijden we naar de westkant van het Kerkinimeer. Ik heb het programma voor vandaag omgewisseld met dat van morgen, omdat het volgens de weersvoorspellingen de hele voormiddag zou regenen. Ook tijdens de nacht heeft het flink geregend.

We zijn nog maar net uitgestapt aan onze eerste halte, Chimarros Quarry, of het begint opnieuw te regenen. Chimarros Quarry is een oude steengroeve waar je kans maakt om een oehoe te zien. Door het slechte weer houden de meeste vogels zich echter schuil. We zien wel een koppel cirlgorzen.

Daarna zoeken we een van de vele uitkijktorens langs de oevers van het Kerkinimeer op. Daar kunnen we schuilen én tegelijk vogels observeren. Door het slechte weer moet ik het programma van de dag wel aanpassen. Twee geplande stops, “Below the Dam at Lithotopos” en “Mavrovouni Hills”, slaan we over.

Wanneer we aankomen bij onze volgende halte, de Korifoudi Marshes, stopt het met regenen. Hier staat opnieuw een uitkijktoren en zodra het droog wordt, worden ook de vogels actiever. We zien drie verschillende roofvogels: dwergarend, zwarte wouw en buizerd. Ook de kleinere vogels laten zich weer zien, zoals grauwe gors, Spaanse mus, grasmus en andere soorten.

Bij een volgende stop aan de Korifoudi Marshes zien we opnieuw heel wat vogels. Een kuifleeuwerik komt bijzonder dichtbij zitten, waardoor ik er een mooie foto van kan maken. Nu het gestopt is met regenen, kan ik eindelijk weer foto’s nemen.

De laatste haltes van de dag zijn wat minder interessant, behalve de stop bij het dorp Kerkini. Daar zien we nog een witbuikegel.

Ondanks het mindere weer was het toch opnieuw een geslaagde dag.

Waarnemingen: klik hier voor dag 3

Dag 4: donderdag 23 april 2026

Weer: zon met wolken, 17°C.

Dagverslag

Voor onze laatste dag in Sidirokastro trekken we naar enkele gebieden in het Belesgebergte. We rijden eerst naar de “Church of Prophet Elias”, hoog in de bergen gelegen. Vanuit Vyroneia verlaten we het asfalt en rijden we off-road de bergen in. Gelukkig beschikken we over een 4×4, waarmee we vlot de steile zandwegen op en af kunnen. Soms is het toch even spannend, zeker wanneer je bergaf de diepte naast de weg ziet liggen. Boven bij de kerk bevinden we ons zelfs af en toe midden in de wolken.

Heel veel bijzondere soorten zien we hier niet, maar toch noteren we onder andere braamsluiper, Balkanbaardgrasmus, cirlgors en middelste bonte specht.

Daarna rijden we naar de steengroeve van Aetovouni. Dit is een absolute aanrader voor iedereen die gaat vogelen in de streek van het Kerkinimeer. Het soortenpakket is hier totaal anders dan rond het meer zelf. We zien enkele nieuwe soorten voor deze reis, zoals withalsvliegenvanger, oostelijke blonde tapuit en rotszwaluw. Ook overvliegende roofvogels ontbreken niet, met slangenarend en steenarend. Vooral die laatste is prachtig om te observeren.

De laatste twee stops van de dag liggen langs de Achladochori Road. Bij de eerste halte leek het aanvankelijk rustig. Daarna horen en zien we verschillende soorten: slechtvalk, zwarte specht, oostelijke blonde tapuit, groene specht en goudhaan.

Bij de laatste stop zien we nog een blauwe rotslijster, een mooie afsluiter van de dag.

Morgen verlaten we Sidirokastro en rijden we verder richting de Turkse grens, dus meer naar het oosten. De volgende vijf nachten verblijven we in Alexandroupolis. Dit eerste deel van de reis is alvast een succes geweest: we staan al op 87 vogelsoorten. Het is hier bovendien rustig en weinig toeristisch. Ook het aantal vogelaars valt goed mee. Misschien is het nog net iets te vroeg in het seizoen om hier volop te vogelen in Noord-Griekenland. Af en toe kom je wel andere vogelliefhebbers tegen: vandaag Zweden en gisteren Engelsen.

Waarnemingen: klik hier voor dag 4

Dag 5: vrijdag 24 april 2026

Weer: zonnig, 18°C.

Dagverslag

Vandaag verplaatsen we ons naar ons tweede verblijf: het Grand Hotel Egnatia in Alexandroupolis. Voor we rechtstreeks die kant uit rijden, maken we eerst nog een laatste stop aan de steengroeve van Sidirokastro. Hier spotten we onder andere een blauwe rotslijster en een zwarte specht als opvallendste soorten.

Daarna vertrekken we voor een lange rit van ongeveer drieënhalf uur richting Alexandroupolis. Eerst rijden we via secundaire wegen, daarna nemen we de autosnelweg. Op dit traject moet tol betaald worden.

Omdat we pas vanaf 15.00 uur kunnen inchecken in het hotel, maken we onderweg nog een tussenstop iets ten noorden van Alexandroupolis. Zo vermijden we dat we te vroeg aankomen.

Eenmaal in Alexandroupolis merken we meteen dat het verkeer er een stuk drukker is. Vooral voor de vele scooters moet je goed opletten. Ook met de verkeersregels nemen sommige Grieken het niet altijd even nauw. Gelukkig komen we zonder problemen aan bij het hotel.

Bij aankomst worden we meteen verwend met een drankje en enkele versnaperingen. Een van de medewerkers helpt ons vriendelijk met de koffers naar de kamer. Daarna gaan we nog boodschappen doen voor de lunch van de komende dagen.

Het avondmaal nemen we in het hotel. Moe maar tevreden kruipen we vroeg onder de wol, want morgen loopt de wekker al af om 6.00 uur.

Waarnemingen: klik hier voor dag 5

Dag 6: zaterdag 25 april 2026

Weer: zonnig en warm, 23°C.

Dagverslag

Vandaag staan we al om 6.00 uur op, want het ontbijt begint om 7.00 uur. Zo kunnen we vroeg vertrekken naar de Evros delta.

Bij het wegrijden aan het hotel krijg ik meteen een discussie met een taxichauffeur, die niet achteruit wil rijden om mij door te laten. Volgens hem moet ík achteruit rijden, hoewel ik veel meer meters zou moeten terugrijden dan hem. Uiteindelijk geraak ik hem toch voorbij, maar het is millimeterwerk.

Na ongeveer 25 minuten rijden bereiken we de Anthia Marshes in de Evros delta. Ik parkeer de wagen langs de kant van de weg en we proberen te voet richting de Thracische Zee te wandelen. Omdat sommige veldwegen onder water staan, lukt het ons echter niet om het strand te bereiken. Op een bepaald moment moeten we zelfs door de modder stappen. Onze schoenen wegen plots dubbel zoveel.

Toch is de wandeling absoluut de moeite waard. Je weet haast niet waar eerst te kijken. Er zijn ongelooflijk veel vogels, zowel qua soorten als aantallen. Het is onmogelijk om alles op te noemen, maar enkele hoogtepunten zijn dwergmeeuwen, zwarte sternen en witwangsternen, die boven de moerassen vliegen of op het water zitten. Een roerdomp laat zich horen met zijn diepe roep, alsof ergens een stoomboot vertrekt. Grote groepen roze pelikanen, vorkstaartplevieren en zwarte ibissen vliegen over onze hoofden. Verder zien we veel purperreigers en ook een zingende kalanderleeuwerik. Ik kan hier heel wat foto’s nemen.

Terug bij de auto proberen we onze schoenen wat proper te maken met een takje, om de opgedroogde modder er zoveel mogelijk af te krijgen. Daarna rijden we naar de kapel op Loutros Hill. Onderweg zien we al twee roodkopklauwieren. Bij de kapel spotten we een oostelijke Orpheusgrasmus en een mannetje met vrouwtje oostelijke blonde tapuit. Van deze soorten bestaan ook westelijke varianten, die licht verschillen en daarom een aparte taxonomische indeling hebben. Ook vlinders zijn hier talrijk, met onder andere koninginnenpage en koningspage.

De volgende haltes, Avas Gorge en Railway Station, leveren opnieuw enkele mooie soorten op, zoals zwarte ooievaar, Balkanbaardgrasmus, grauwe klauwier en roodkopklauwier.

Het was opnieuw een fantastische dag en onze teller staat intussen al op 118 vogelsoorten.

Waarnemingen: klik hier voor dag 6

Dag 7: zondag 26 april 2026

Weer: zonnig, 22°C.

Dagverslag

We zitten intussen al halverwege ons verlof. De tijd vliegt hier werkelijk voorbij.

Voor de tweede dag op rij rijden we vandaag opnieuw naar de Evros delta. Deze keer verkennen we het centrale gedeelte. Hier zitten duidelijk minder vogels dan gisteren in het westelijke deel van het gebied. We stoppen geregeld onderweg en trekken telkens te voet het terrein in. Het blijven meestal korte wandelingen. Als interessante soort zien we onder andere een duinpieper.

Bij onze laatste stop spreekt een Griek ons aan. Hij verontschuldigt zich meteen voor zijn beperkte Engels, maar wil ons graag een tip geven over een witstaartkievit. Hij heeft de vogel gisteren én vandaag gezien en toont zelfs enkele foto’s. Daarna duidt hij op Google Maps aan waar de vogel zich bevindt.

Wij besluiten meteen op zoek te gaan naar deze bijzondere soort. Even later komt de Griek opnieuw aangereden en zegt dat we hem met de wagen mogen volgen. Dat laten we ons geen twee keer zeggen. We rijden achter hem aan naar het westelijke deel van de Evros delta. Op de stoffige zandwegen stuift het stof hoog op achter de auto’s. Onze wagen ziet er achteraf niet meer uit.

De Griek begeleidt ons tot een bepaalde plek en wijst exact aan waar we de vogel kunnen vinden. Daarna rijdt hij weer verder en gaan wij zelf op zoek. De witstaartkievit is een zeldzame soort, die normaal in het broedseizoen vooral in Centraal-Azië voorkomt. Na wat speurwerk vinden we de vogel uiteindelijk toch. Het geluk staat vandaag duidelijk aan onze kant. Yes, een “lifer” en een absolute topwaarneming.

Na de middag verkennen we de rest van het centrale deel van de Evrosdelta. We maken opnieuw enkele stops met korte wandelingen. Bijzondere soorten zien we niet meer, maar je kunt natuurlijk niet de hele tijd geluk hebben.

Daarna keren we tevreden terug naar het hotel, waar een avondbuffet op ons wacht.

Waarnemingen: klik hier voor dag 7

Dag 8: maandag 27 april 2026

Weer: zonnig, 22°C.

Dagverslag

Bij het ontbijt merken we deze ochtend al meteen dat er heel wat Amerikanen in het hotel verblijven. En zoals wel vaker gaat dat gepaard met behoorlijk wat lawaai. Vandaag rijden we naar het ecotoeristisch centrum van het Nationaal Park Dadia, op iets meer dan een uur rijden van ons hotel. We trekken dus nog verder richting de Turkse grens. Onderweg staat er een stevige wind.

Wanneer we aankomen aan het bezoekerscentrum is het er opvallend rustig. Er zijn amper twee andere bezoekers. We besluiten te voet naar de “observatory hide” te wandelen om gieren te spotten, al kun je ook met een busje van het centrum naar de kijkhut gebracht worden. Hoger in de heuvels wordt slachtafval neergelegd om gieren, raven en andere roofvogels aan te trekken.

De wandeling bedraagt 3,9 kilometer, goed voor ongeveer 45 minuten stappen, al blijkt dat een onderschatting. Het pad gaat voortdurend stevig op en neer en vraagt meer inspanning dan verwacht. Onderweg spotten we wel al enkele nieuwe soorten voor deze reis, zoals kleine zwartkop en ortolaan.

Eenmaal aangekomen bij de kijkhut merken we dat die gesloten is. Bovendien is er op dat moment maar één gier te zien, gelukkig wel een monniksgier, een van de grootste roofvogels van Europa. We blijven nog wat rondkijken en speuren de lucht en de omgeving af.

Rond 11.00 uur arriveert een groep leerlingen met een gids. De gids opent de kijkhut voor hen. Net op dat moment verschijnt plots een aasgier die boven de heuvels begint te cirkelen. Meteen stormt de hele groep naar buiten om deze indrukwekkende vogel te bekijken. De ene schoolgroep wordt nadien afgewisseld door een andere: duidelijk een populaire uitstapplaats voor scholen.

Even later zie ik in de verte een wagen met aanhangwagen de heuvels inrijden. Enkele mannen leggen vleesafval op een open plek. Daarna gaat het snel. Al gauw verschijnen tientallen gieren die boven de voederplaats rondcirkelen. De eersten die landen zijn de raven, gevolgd door een steenarend. De aasgier wacht geduldig zijn beurt af in een boom. Dan landen de monniksgieren en jagen ze alle andere vogels weg. Wat een spektakel. Er zijn er zeker meer dan twintig. Zoveel heb ik er nog nooit samen gezien.

Na deze indrukwekkende belevenis wandelen we weer terug. Ook de terugtocht is pittig, want het blijft voortdurend stijgen en dalen. Onderweg zie ik nog een grote slang op het pad liggen. Zodra ze mij opmerkt, glijdt ze snel het gras in.

Moe maar tevreden komen we opnieuw aan bij het bezoekerscentrum. Op een picknickplaats eten we onze appel op. Daarna verkennen we nog enkele plekken langs de Old Loutros Road. De eerste stop is meteen de interessantste, met soorten als kleine plevier, Europese kanarie, bijeneter en nog enkele andere.

Via de snelweg rijden we terug naar het hotel, met onderweg nog 2 euro tol. Op de parking van het hotel zien we als afsluiter van de dag nog een overvliegende Balkansperwer.

Waarnemingen: klik hier voor dag 8

Dag 9: dinsdag 28 april 2026

Weer: zonnig, 21°C.

Dagverslag

Vandaag is het mijn verjaardag. We rijden eerst naar de Thimaria Pools, maar eenmaal aangekomen merken we dat de toegang verboden is. Wanneer we uitstappen, horen we wel meteen een buidelmees. Iets verder liggen ondergelopen velden waar enkele steltlopers foerageren, met onder andere bosruiters en kleine plevieren.

We besluiten om opnieuw naar de Evrosdelta te rijden. Eerst ga ik langs het bezoekerscentrum van het reservaat. Ik vraag waar momenteel de meeste vogels zitten, maar men legt vooral uit waar je wel en niet mag komen. In het militaire gedeelte mag je geen foto’s nemen en je moet uiteraard de borden met “verboden toegang” respecteren. Ook is het opletten dat je de Turkse grens niet onbewust overschrijdt.

We kiezen ervoor om opnieuw het westelijke deel van de delta te verkennen, omdat dit zaterdag zo’n absolute meevaller was. Al snel zien we opnieuw de drie moerassternen: zwarte stern, witwangstern en witvleugelstern.

Even later komen vier Griekse vogelaars met de wagen uit een zijweg gereden. Een van hen stapt uit en vertelt dat er in dit gebied een witstaartkievit zit. Ik antwoord dat we die eergisteren al hebben gezien.

We rijden nog wat verder tot de weg bijna ophoudt. Daarna wandelen we te voet verder richting een boerderij, waar we dezelfde vier Griekse vogelaars opnieuw tegenkomen. Plots roept een van hen dat hij de witstaartkievit heeft gevonden. We haasten ons naar de plek en inderdaad: daar zit hij opnieuw, al is hij nu veel verder verwijderd dan de vorige keer.

In hetzelfde gebied zitten ook heel wat andere vogels: kemphanen, bosruiters en steltkluten. Verder zien we nog een krombekstrandloper, drie kleine strandlopers, een sporenkievit, een oeverloper en een zwarte ruiter. Lise ziet bovendien nog een griel opvliegen.

Op de terugweg naar de auto spotten we nog een duinpieper en een grauwe klauwier. Ook horen we een waterral roepen, een geluid dat sterk doet denken aan een knorrend varken.

We rijden terug en we zien nog een zwarte ruiter in zomerkleed en in de verte twee overvliegende zwarte ooievaars.

Wanneer we terug op de kamer komen, staat er plots een chocoladetaartje op het tafeltje. Is dit voor mijn verjaardag of voor onze laatste dag hier? Er staat niets bijgeschreven.

Na het avondmaal gaan we nog even buiten wandelen om de benen te strekken en het eten wat te laten zakken. Plots horen we een Syrische bonte specht roepen. Even later krijgen we hem ook kort te zien.

Het werd opnieuw een prachtige dag en een mooie verjaardag. Onze teller staat intussen op 145 soorten. Ons doel van 150 soorten komt stilaan in zicht.

Waarnemingen: klik hier voor dag 9

Dag 10: woensdag 29 april 2026

Weer: zonnig, 21°C.

Dagverslag

Vandaag rijden we door naar ons volgende verblijf: Le Chalet in Xanthi. Ook deze ochtend is het opnieuw druk bij het ontbijt. Heel wat Griekse gepensioneerden komen eerst ontbijten om daarna te vertrekken. Er komen bussen aangereden om hen op te pikken.

Rond 9.00 uur checken we uit en vertrekken we eerst nog naar het Vistonidameer. In het volgende hotel kunnen we pas vanaf 14.00 uur inchecken, dus hebben we nog ruim de tijd. Het is ongeveer 25 minuten rijden van het meer naar het hotel.

Eenmaal aangekomen observeren we het gebied en noteer ik alles wat we zien in de Obsmapp-app. Bij de volgende halte aan het Vistonidameer wordt ons zicht belemmerd door dichtgegroeid struikgewas. Daarom rijd ik nog naar een allerlaatste stop die ik voorzien had. Vroeger stond hier een kijkhut, maar die is ondertussen verdwenen.

Bij het uitstappen horen we meteen een graszanger zingen. Op de weg staat een sporenkievit, die daarna wegvliegt. Op het meer zelf is weinig activiteit te zien. Het Vistonidameer is enorm uitgestrekt en de vogels zitten vaak op grote afstand. In de verte onderscheiden we een kluut en heel wat meeuwen, maar een juiste determinatie is moeilijk omdat alles zo ver weg zit.

We eten ons lunchpakket rechtstaand op onder een kiosk, terwijl we voortdurend lastiggevallen worden door muggen.

Iets na half twee rijden we verder naar het hotel. Na het inchecken en het binnenbrengen van de koffers in de kamer, trekken we nog naar de plaatselijke Lidl. Voor de laatste keer doen we boodschappen, onder andere voor onze lunch van de komende dagen.

Voor het avondmaal is er niet veel keuze. Na een kleine avondwandeling met een laag overvliegende ooievaar, een hop en een roodkopklauwier, gaan we vroeg slapen want morgen is het weer vroeg op.

Waarnemingen: klik hier voor dag 10

Dag 11: donderdag 30 april 2026

Weer: wisselend bewolkt, 19°C.

Dagverslag

Na het ontbijt trekken we opnieuw op pad. Eerlijk gezegd vinden we het ontbijt hier het minst van de drie hotels.

Vandaag verkennen we enkele gebieden ten oosten van Porto Lagos. Onze eerste stop is bij “West Wood”. Zodra we uitstappen, worden we meteen belaagd door muggen. Bovendien staat de weg iets verder volledig onder water, waardoor we niet verder kunnen zonder natte voeten te krijgen. We keren dus snel terug naar de auto.

Via Google Maps zoek ik een alternatieve route naar het strand van Órmos Vistonias. Gelukkig vind ik al snel een andere toegangsweg, aan het begin van het dorp Porto Lagos. Dat blijkt een uitstekende keuze. We zien hier heel wat sternensoorten: visdief, zwarte stern, dwergstern en grote stern. Op het strand spotten we strandplevier en scholekster. Wat verder, aan een inham, zien we wulp, regenwulp, verschillende reigers en een dunbekmeeuw. Op zee ontdekken we ook een achttal yelkouanpijlstormvogels.

Ondertussen zitten we al boven de 150 soorten. Onze reis is nu al meer dan geslaagd.

Daarna trekken we verder naar enkele gebieden die vermeld staan in het boek “Birdwatching in Northern Greece”. “Flamingo Marsh” en “Monastery Lake” slaan we over en rijden meteen door naar de “Harrier Strip”, maar daar is weinig te zien. Vervolgens gaan we naar “Daliani Lagoon”. Bij de tweede stop hebben we meer geluk: een boomvalk zit rustig in een boom. Daarnaast zien we nog kemphanen, bosruiters en twee steltkluten. De eerste en derde stop verlaten we vrij snel.

“The Thracian Lagoons” laten we eveneens links liggen. In de namiddag staat het Ismaridameer, ook wel “Lake Mikritou” genoemd, op het programma. Bij de eerste stop, “East Marsh”, eten we ons lunchpakket op. Daarna verkennen we de omgeving aan een brug. We zien onder andere zes zomertortels, twee kwakken en een grauwe klauwier. Wanneer twee honden op ons afkomen, trekken we ons snel terug in de wagen. In Griekenland moet je echt opletten voor loslopende honden. Ze liggen vaak midden op de weg of komen blaffend op je af. Sommige dieren lopen mank, vermoedelijk door aanrijdingen.

Bij de stop “Ford across the stream” houden we halt omdat we een roodpootvalk zien overvliegen. De veldweg is hier ondergelopen, waardoor we niet verder kunnen rijden. Met de 4×4 zou het misschien lukken, maar we nemen geen risico. We blijven aan de kant staan en observeren de valken. We zien er minstens vier: drie mannetjes en één vrouwtje. Ook een kleine torenvalk jaagt hier op insecten. Deze soort broedt in het nabijgelegen dorp Kalamokastro, waar we later nog naartoe rijden.

Het meer zelf kunnen we moeilijk van dichtbij bekijken door het dichte riet en de struiken. De stops aan de “South End of Lake” leveren weinig op. Enkel bij het wegrijden zien we nog een scharrelaar en een kleine klapekster op een draad zitten.

We proberen nog een laatste keer dichter bij het meer te komen, maar zonder succes. Onderweg richting Kalamokastro zien we nog een arendbuizerd laag over het riet vliegen. In het dorp zelf staat een watertoren met nestkasten voor de kleine torenvalk. Helaas zien we enkel een koppel gewone torenvalken en enkele kauwen die ook gebruikmaken van de nestkasten.

Daarna rijden we terug naar het hotel, want het begint al laat te worden. Onderweg worden we nog tegengehouden door de politie. De agent spreekt me eerst in het Grieks aan, maar schakelt daarna over op Engels en vraagt mijn rijbewijs. Hij overlegt even met zijn collega, noteert iets en laat ons vervolgens zonder verdere uitleg weer doorrijden.

Intussen steekt de wind stevig op en er is regen voorspeld voor de avond en de nacht.

Waarnemingen: klik hier voor dag 11

Dag 12: vrijdag 1 mei 2026

Weer: wisselend bewolkt, 16°C.

Dagverslag

Vandaag staat er veel wind, tot wel 70 km/u, voorspeld tot 15.00 uur. Via de website meteo.gr zie ik dat het rond Kavala een stuk rustiger is. Daarom besluit ik het programma van vandaag te wisselen met dat van morgen. Een goede keuze, zo blijkt, want in die regio staat inderdaad minder wind. Het is er fris, maar met afwisselend bewolking en veel zon.

We trekken dus naar enkele gebieden van de Nestos delta, dichter bij Kavala. Helaas blijkt het minder succesvol dan de voorbije dagen. De opeenvolgende gebieden “Vassova & Eratino”, “Agiasma Lagoon”, “The Old Wader Pool”, “Chaidefto Marsh” en “The Chicken Shed” leveren weinig tot niets bijzonders op. Het gebied “Come on you Spurs” slaan we zelfs volledig over.

De volgende halte, het bezoekerscentrum van de Nestos delta in Keramoti, biedt meer perspectief. Hier kunnen we wandelen in het oeverbos van de Nestos, een afwisselend gebied van bos en duinen. We maken een mooie wandeling tot aan het strand van de Thracische Zee en terug. Doordat de wind hier wat geluwd is, zien we opnieuw meer vogels. We spotten onder andere torenvalk, boomvalk, grauwe klauwier (mannetje en vrouwtje), roodkopklauwier en withalsvliegenvanger (mannetje en vrouwtje). De nachtegaal is zoals zo vaak alomtegenwoordig.

Omdat we intussen weer richting Porto Lagos rijden, neemt de wind opnieuw toe. Het zal ongetwijfeld een van de redenen zijn waarom we vandaag minder vogels zien: bij harde wind houden ze zich vaker schuil.

Als laatste halte besluit ik nog een locatie te bezoeken die oorspronkelijk voor morgen gepland stond. Wanneer we bijna bij de Avdira-site zijn, blijkt de weg plots onderbroken, iets wat Waze niet had aangegeven. Ik schakel snel over naar Google Maps, dat wél een omleiding voorziet. Uiteindelijk besluit ik enkel de Avdira Marshes te bezoeken, want het is intussen al bijna 16.00 uur.

We moeten een flink stuk omrijden en het laatste traject verloopt via een veldweg met diepe plassen. Gelukkig hebben we een 4×4, waardoor we zonder problemen verder kunnen. Het blijkt een uitstekende beslissing om hier nog naartoe te gaan.

We zien alle soorten zwaluwen: huiszwaluw, boerenzwaluw, oeverzwaluw en roodstuitzwaluw. Ook de drie soorten moerassternen zijn aanwezig: zwarte stern, witwangstern en witvleugelstern. Bij de steltlopers zien we onder andere bosruiter, kemphaan, kleine strandloper en poelruiter — die laatste is nieuw voor deze reis. Daarnaast zijn er nog tal van andere soorten te zien.

Op de terugweg krijgen we nog een absolute topwaarneming: langs de weg zien we een goudjakhals.

Bij het avondmaal in het hotel wordt er rekening gehouden met onze vegetarische voorkeur. De kok heeft speciaal groenteburgers voor ons voorzien, een fijne afsluiter van opnieuw een boeiende dag.

Waarnemingen: klik hier voor dag 12

Dag 13: zaterdag 2 mei 2026

Weer: wisselend bewolkt, 18°C.

Dagverslag

Vandaag werken we het programma van gisteren af. Opnieuw staat er veel wind, zo’n 55 km/u, en het voelt erg fris aan, zeker in de voormiddag en wanneer de zon niet doorbreekt.

De eerste halte, “The Beach”, is meteen een teleurstelling. De veldweg staat grotendeels onder water. Ik probeer nog een honderdtal meter verder te rijden, maar dat gaat al moeizaam. Wanneer we een grote plas tegenkomen, beslis ik wijselijk om te keren. Geen onnodige risico’s nemen.

De tweede halte, “Water Tower Lagoon”, levert eveneens niets op. Dan maar door naar “Saltworks” en “Saltpan Lagoon”. Hier is het een stuk interessanter. Op de ondergelopen zoutpannen zitten verschillende steltlopers, waaronder krombekstrandloper, kemphaan en kleine strandloper.

Voor de laatste stop keren we terug naar de Porto Lagos Lagoon. Hier zien we duidelijk meer activiteit dan eergisteren. Enkele steltlopers zitten vooraan in het gebied, vlak bij de toegangspoort van een bedrijf. We maken een wandeling in het terrein, wat hier toegestaan is.

Aan de overkant van de lagune zien we het klooster van Saint Nicholas liggen. In het gebied zelf zitten zowel kroeskoppelikanen als roze pelikanen, samen met veel blauwe reigers en kleine zilverreigers. Helaas kunnen we niet verder wandelen op de veldweg, omdat die volledig is dichtgegroeid met hoog gras. Dat vermijden we liever, gezien de kans op slangen.

We keren terug naar de auto en besluiten de dag af te ronden. Ook dit bevestigt onze indruk dat de Nestos delta het minst interessante gebied is van de drie regio’s die we tijdens deze reis bezocht hebben. Dat komt waarschijnlijk doordat het gebied zo uitgestrekt is en er minder concrete informatie beschikbaar is over waar je het best vogels kunt spotten.

Het is mooi geweest. Morgen rijden we terug naar Thessaloniki, want maandag vliegen we terug naar België.

We sluiten de dag af met een lekker avondmaal: risotto met champignons en een Griekse salade. Daarbij drinken we een glaasje ouzo. Yamas!

Waarnemingen: klik hier voor dag 13

Dag 14: zondag 3 mei 2026

Weer: wisselend bewolkt, 17°C.

Dagverslag

Vandaag rijden we richting Thessaloniki, waar we overnachten in ons laatste hotel: het City Gate Hotel Airport Thessaloniki. Voor we daarheen trekken, maken we eerst nog een omweg via Mount Pangeo. Achteraf bekeken hebben we daar toch wat spijt van. Ik had namelijk nog een alternatief voorzien: de Angelohori Lagoon. We hadden beter dat gedaan.

De wegconditie op Mount Pangeo blijkt namelijk veel slechter dan verwacht. Vanaf de afslag naar “Pangeo Forest Village” verandert de weg in een parcours vol putten en beschadigingen. Met een 4×4 is het nog wel doenbaar, maar echt vlot rijden lukt niet meer. Normaal doe je ongeveer een uur over het traject van de voet van de berg tot aan het voormalige skicentrum, maar nu duurt het veel langer.

Uiteindelijk keren we ongeveer halverwege om. We hebben te weinig tijd en bovendien is het behoorlijk koud. Op internet had ik die ochtend ook gezien dat er sneeuw voorspeld was, al stond er niet duidelijk vermeld tot op welke hoogte die zou vallen. We nemen daarom liever geen risico’s. Daar komt nog bij dat het volgens Google Maps nog ongeveer tweeënhalf uur rijden is naar ons laatste hotel. Omdat er files staan rond Thessaloniki, verloopt de route grotendeels via secundaire wegen.

Daarom beslissen we om de vogelobservaties voor vandaag stop te zetten. Onderweg op Mount Pangeo maak ik nog enkele korte tussenstops, maar die leveren niets bijzonders op. De echt interessante soorten zitten vermoedelijk veel hoger op de berg. Ik denk ook dat je hier best een lokale gids nodig hebt om precies te weten waar soorten als rode rotslijster, grijze gors en andere bergvogels zich ophouden.

In Griekenland worden de meeste waarnemingen ingevoerd via eBird.org. In tegenstelling tot observation.org worden daar vaak geen exacte locaties vermeld, maar eerder algemene hotspots of grotere gebieden. Dat maakt gericht zoeken soms moeilijker.

Daarna rijden we verder richting Thessaloniki. Het wordt nog een vermoeiende rit. Autorijden in Griekenland vraagt voortdurende aandacht. Je moet constant alert blijven, want sommige bestuurders rijden hier bijzonder roekeloos en verkeersregels worden niet altijd gerespecteerd. Ook voor loslopende honden moet je geregeld uitkijken.

Bovendien zorgt Google Maps af en toe voor extra verwarring. De navigatie stuurt ons langs afslagen die niet blijken te bestaan en geeft zelfs aan dat de weg naar het hotel onderbroken zou zijn, wat helemaal niet klopt. Uiteindelijk bereiken we toch veilig het City Gate Hotel Airport Thessaloniki.

’s Avonds kunnen we nog een maaltijd bestellen. De vriendelijke dame aan de receptie regelt alles via een lokale eetgelegenheid met levering aan het hotel. Ze informeert zelfs speciaal naar vegetarische opties voor ons. Een uitstekende service van het hotel.

Het avontuur zit erop. Morgen keren we terug naar huis.

Waarnemingen: klik hier voor dag 14

Dag 15: maandag 4 mei 2026

Dagverslag

We staan al om 5.00 uur op, want ons vliegtuig vertrekt om 8.40 uur. Eerst ontbijten we nog snel. Aan de receptie heeft men een ontbijtpakket voor ons klaargezet, dat we rustig opeten in de inkomhal van het hotel.

Een vriendelijke medewerker zet nog een kop koffie voor Ria. Ondertussen vertelt hij enthousiast wanneer je volgens Italiaanse gasten precies melk aan koffie moet toevoegen. Hij geeft ons ook nog wat praktische informatie over de rit naar de luchthaven, die slechts een zestal minuten rijden van het hotel ligt, en legt uit welke terminal we moeten nemen.

Na het ontbijt rijden we naar de parking “return rental car” voor het inleveren van de huurwagen. Ik deponeer de sleutel in een sleutelbox, want het kantoor van Hertz opent pas om 7.00 uur. Dat zou voor ons te laat zijn, want we willen ruim op tijd in de luchthaven aanwezig zijn.

Het is intussen al na 6.30 uur en we moeten nog ongeveer tien minuten stappen naar Terminal 2. Daarna volgen het self check-in van de bagage en de veiligheidscontrole. Gelukkig is de luchthaven van Thessaloniki niet zo groot, waardoor we snel aan onze gate geraken.

Het vliegtuig vertrekt stipt op tijd. Zo komt er een einde aan een prachtige vakantie.

Reflectie op de reis

Deze reis door Noord-Griekenland was veel meer dan alleen een vogelreis. Het werd een combinatie van natuurbeleving, avontuur, ontspanning en voortdurend nieuwe ontdekkingen. Van het Kerkinimeer tot de Evros – en Nestos delta: elk gebied had zijn eigen charme, landschappen en vogelsoorten. Vooral de enorme diversiteit aan vogels en de soms spectaculaire aantallen maakten diepe indruk. Hoogtepunten waren er meer dan genoeg: de witstaartkievit, de Balkansperwer, de grote groepen gieren in Dadia en zelfs een goudjakhals.

Wat deze reis extra bijzonder maakte, was de afwisseling tussen bergen, wetlands, lagunes en kustgebieden. Geen enkele dag was dezelfde. Soms moesten we improviseren door regen, wind of ondergelopen wegen, maar net dat maakte het avontuur compleet. Met de 4×4 bereikten we plaatsen waar je anders moeilijk geraakt en konden we volop genieten van de ruige natuur en de stilte van deze regio.

Ook de ontmoetingen onderweg blijven bij. De behulpzame Griekse vogelaars die ons hielpen bij het vinden van de witstaartkievit, de vriendelijke mensen in de hotels en zelfs de korte gesprekken onderweg zorgden voor extra kleur tijdens de reis. Ondanks de soms chaotische verkeerssituaties en de vermoeiende ritten, voelden we ons overal welkom.

Noord-Griekenland bleek bovendien verrassend rustig en weinig toeristisch. Vaak stonden we helemaal alleen in uitgestrekte natuurgebieden, omringd door vogelgeluiden en indrukwekkende landschappen. Dat gaf een gevoel van vrijheid en rust dat je steeds minder vindt.

Met uiteindelijk 161 vogelsoorten op de teller kunnen we alleen maar tevreden terugblikken. Maar het zijn niet enkel de soortenlijst en de waarnemingen die deze reis geslaagd maakten. Het zijn vooral de belevenissen, de onverwachte momenten en het samen genieten van de natuur die van deze vakantie een onvergetelijke ervaring maakten.

Eindconclusie

Noord-Griekenland heeft ons verrast met zijn prachtige natuur, rustige landschappen en enorme vogelrijkdom. Met 161 vogelsoorten, enkele bijzondere waarnemingen en veel mooie momenten werd het een onvergetelijke reis. Een bestemming waar avontuur, natuurbeleving en rust perfect samenkomen.

Hotelbeoordelingen

• Agnantio Hotel & Spa — ★★★★☆ (4,3/5)
• Grecotel Astir Palace — ★★★★☆ (4,4/5)
• Le Chalet Hotel — ★★★★☆ (4/5)
• City Gate Hotel Airport Thessaloniki — ★★★★☆ (4,5/5)