Reisverslag natuurreis naar Nepal 2026: tijgers, rode panda’s en onvergetelijke ervaringen

Het was een nieuwe reis in ons aanbod, maar een overdonderend succes. In het voorjaar van 2026 begeleidde Frédéric Van der Hoeven een eerste groep door Nepal. Van hoge Himalayatoppen tot indrukwekkende valleien. Deze reis bracht ons naar het mooiste wat Nepal te bieden heeft. Begeleider Fré bokste dit mooie reisverslag in elkaar. Geniet mee en laat je inspireren, want dit is iets wat iedere natuurgenieter in ons opzicht moet gedaan hebben.

Onder de indruk van dit reisverslag? Wacht niet en boek zelf je reis naar Nepal. Meer info vind je hier!

🇳🇵 Dag 1 – Eerste indrukken van Kathmandu

Na aankomst in Kathmandu nemen we eerst even de tijd om te bekomen van de reis. Op het dakterras van ons hotel in Thamel worden we meteen getrakteerd op een bijzondere eerste indruk: een prachtig uitzicht op de stad en boven ons zweven zwarte wouwen — zowel de gewone als de “black-eared” kite. Het contrast tussen de drukte beneden en de rust vanboven op het dakterras is immens.

Daarna duiken we de cultuur in met een bezoek aan Durbar Square, het historische hart van de stad. We hebben het geluk om de festiviteiten rond de Kumari mee te maken, waarbij een jong meisje van twee jaar oud als levende godin wordt gekozen, zij wordt dan vereerd door zowel boeddhisten als hindoes. Fotograferen is tijdens de processie niet toegestaan, dat maakt de ervaring des te intenser — een moment dat je volledig beleeft tussen de tempels en de aanwezige gelovigen.

We sluiten de dag af bij de indrukwekkende Swayambhunath Stupa, beter bekend als de “Monkey Temple”. Vanaf deze stupa genieten we van een panoramisch uitzicht over Kathmandu. Bij een klein café met een dakterrasje vlakbij vinden we een rustige plek tussen de rhesusmakaken met een prachtig uitzicht, weg van de drukte.

Een mooie afsluiter van een eerste dag die volledig in het teken staat van cultuur.

🏔️ Dag 2 – Vogels en himalayas in Pokhara Valley

Dag twee staat in het teken van verplaatsing, met een lange en boeiende rit van Kathmandu naar Pokhara. De uitdagende, slingerende weg voert ons door lokale dorpjes en een afwisselend landschap van heuvels, subtropische bossen, riviervalleien en watervalletjes. Onderweg krijgen we een unieke inkijk in het dagelijkse leven op het platteland van Nepal, dat zich langs de weg in al zijn eenvoud en levendigheid afspeelt.

Tijdens een sanitaire stop worden we plots beloond met een bijzonder moment: één van onze target birds, de spiny babbler — de enige endeem van Nepal — laat zich horen in het struikgewas. Niet veel later krijgen we hem ook even in beeld. Het blijft uiteindelijk onze enige visuele waarneming van deze schuwe soort tijdens de reis, ondanks dat we hem later nog enkele keren zullen horen.

Onze pitstops langs de weg leveren nog andere mooie waarnemingen op, met soorten zoals chestnut-headed bee-eater, green bee-eater, purple sunbird, white-throated kingfisher, black drongo, oriental white-eye, red-billed blue magpie, red-whiskered bulbul, himalayan bulbul en red-vented bulbul.

Bij aankomst in Pokhara rijden we meteen door naar de World Peace Pagoda, gekend om zijn indrukwekkende vergezichten op de Himalaya, maar ook als birding hotspot. Helaas zit het weer niet mee en blijven de bergen verborgen, gelukkig maken de vogels veel goed. We genieten hier van mooie waarnemingen van onder andere verditer flycatcher, blue-throated barbet, crimson sunbird, grey treepie, bronzed drongo en rufous treepie.

Daarnaast pikken we ook de boeddhistische cultuur mee, want we zijn ten slotte nog steeds op een religieuze plek.

🌄 Dag 3 – Himalaya bij zonsopgang en late verrassingen

De volgende ochtend vertrekken we zeer vroeg richting Sarangkot voor zonsopgang, in de hoop dat de weergoden ons toch een glimp van de Himalaya gunnen. Deze keer hebben we geluk: de indrukwekkende bergtoppen steken boven de wolken uit en tonen zich heel even in volle glorie — een moment dat bij iedereen een duidelijke indruk nalaat. We krijgen alle belangrijkste bergen van het Annapurnagebergte te zien, met iconische pieken als Machapuchhre (6993m), Annapurna l (8091m), Annapurna South (7219m) en Dhaulagiri (8167m).

Aan dit uitkijkpunt is tevens een grote hindoetempel geweid aan Shiva, waar enkele deelnemers binnengingen om deel te nemen aan een tika-ritueel.

Na dit natuurspektakel richten we onze aandacht opnieuw op de vogels. Tijdens ons ontbijt, met een geweldig vergezicht op de bergen en onder andere het Fewa-wetland langs de andere kant, houden we uiteraard het luchtruim nauwlettend in de gaten. In de lucht cirkelen verschillende gieren, waaronder Himalayan griffon vulture en white-rumped vulture. Ook steppe- en steenarenden maken gebruik van de thermiek en laten zich zien. Tussen het groen merken we ook kleinere soorten op, met onder andere long-tailed shrike, scarlet minivet, blue-throated barbet, black-throated tit en oriental white-eye. Het geluid van de Maroon oriole is goed hoorbaar, maar hij doet z’n reputatie alle eer aan en toont zich niet.

Op de weg terug naar beneden konden enkele deelnemers een kleine marterachtige zien oversteken. Het diertje was weg in een flits en kon helaas niet gedetermineerd worden.

In de namiddag trekken we richting de nabijgelegen moerasgebieden, maar een stevig onweer gooit roet in het eten. De dappersten onder de groep trotseerden toch de regen en de wind om enkele honderden meters in het moeras te lopen, waar we soorten als visarend, purple swamphen, river lapwing en red-wattled lapwing konden observeren.  De steeds intenser wordende donder en bliksem noopte ons toch om snel terug naar ons busje te keren. Gelukkig vinden we een gezellig café met overdekte terrassen vlak naast het moeras en enkele vijvertjes — een ideale plek om de storm uit te zitten mét zicht op de natuur. Ondanks regen, donder en bliksem blijven de waarnemingen binnenstromen: white-breasted waterhen, white-throated kingfisher, kleine, middelste en grote zilverreiger, zwarte wouwen, rosy pipit, grote aantallen koereigers, (Indische) ralreigers en Indische ganzen.

Na het avondeten in Pokhara lijkt de dag ten einde, maar voor de gids nog niet helemaal. Een korte verkenning in een nabijgelegen parkje levert al snel resultaat op: een koekoeksdwerguil laat zich bewonderen in een boom langs een drukke weg, op wandelafstand van het hotel.

En alsof dat nog niet genoeg is, volgt er later op de avond nog een verrassing. Op een elektriciteitskabel vlak voor het hotelraam zit een koppel brahmaanse steenuilen. Met een snel berichtje naar wie nog wakker is, kunnen ook enkele deelnemers deze bijzondere waarneming nog meepikken.

Een lange dag, vol hoogtepunten — van zonsopgang tot diep in de avond.

🦅 Dag 4 – Alternatieve plannen en verrassende biodiversiteit

Op dag 4 stond normaal een wandeling naar Dhampus op het programma, met zicht op de Himalaya. Helaas beslist het weer daar anders over en moeten we onze plannen aanpassen. In plaats daarvan trekken we via de meest gammele wegjes richting de Annapurna Conservation Area, waar een conservatieproject loopt voor de bescherming van gieren.

Hoewel er die dag niet gevoederd wordt, hebben we toch geluk: verschillende gieren zitten in de omgeving te rusten en laten zich mooi bekijken van dichtbij. We kunnen onder andere Himalayan griffon vultures, white-rumped vultures en een monniksgier goed observeren. Ook andere soorten laten zich zien, zoals een steppearend die langs de weg zit te rusten, en vogels zoals white-capped redstart en blue whistling thrush.

In de namiddag klaart het weer gelukkig wat op in Pokhara en trekken we naar een bosgebied op een helling aan de rand van het meer. Zoals intussen verwacht, loont ook deze uitstap opnieuw de moeite. De biodiversiteit is indrukwekkend, met waarnemingen van soorten zoals common green magpie (blue morph), great barbet, chestnut-headed, green en blue-bearded bee-eaters, black-lored tit, fulvous-breasted woodpecker, velvet-fronted nuthatch en een prachtig koppeltje shikra. Als afsluiter krijgen we nog een prachtig groepje van white-crested laughingthrush en opnieuw een koekoeksdwerguil te zien. Ook een orange-belleid himalayan squirrel laat zich zien. Gecombineerd met de fantastische uitzichten over de stad bleek deze alternatieve dag toch zeker geslaagd.

🌳 Dag 5 – Van heuvels naar jungle in Bardiya National Park

De verplaatsing naar Bardiya National Park brengt meteen een duidelijke verandering van decor. De mistige, natte heuvels en bergen maken plaats voor hete, broeierige  en zonnige laaglandjungles. Onderweg naar ons hotel stoppen we aan de brug over de Babai-rivier, waar we van dichtbij gavialen, moeraskrokodillen en Indian softshell turtles kunnen bekijken. We zien recht onder ons een gaviaal die onder de brug wacht op vissen die recht in zijn bek belanden.

Ook de vogelwereld verandert merkbaar, met waarnemingen van onder meer zwarte ooievaar, grijze wouw, stork-billed kingfisher, Indische slangenarend en striated heron die de lijst verder aanvullen. Het valt ook op dat de green bee-eaters echt óveral zitten.

’s Avonds trekken we naar de rivier in de hoop al meteen een glimp van een tijger of neushoorn op te vangen. Die laten zich nog niet zien, maar de omgeving blijft allesbehalve stil. We kunnen ons bezighouden met waarnemingen van talrijke vogelsoorten zoals woollyneckedstork,Indianrollers,rockeagleowl,coppersmithbarbet, verschillende soorten bijeneters, lesser en Himalayan flameback, Indian roller, pied bushchat, citroenkwikstaart en long-tailed nightjar.

Daarnaast wordt meteen duidelijk waarom dit gebied zo geschikt is voor grote roofdieren: enorme aantallen prooidieren zoals axisherten en rhesusmakaken zijn overal aanwezig.

🐘 Dag 6 – Eerste ontmoetingen in de jungle

Onze eerste volledige dag in het park levert al snel sterke waarnemingen op.

Onze strategie is elke dag hetzelfde. We rijden met de jeep het park in, rijden rond door de bossen en graslanden langs waterholes en stappen geregeld uit om te voet naar uitkijkpunten te gaan, waar we in alle stilte geduldig wachten op dat ene moment. Deze uitkijkpunten zijn dikwijls aan een rivier of open plek met goede uitzichten. Full-day walking safaris zijn een mogelijkheid in Bardiya, maar we hebben er bewust voor gekozen om elke dag voor een gemengde aanpak te gaan. Hier zijn verschillende redenen voor.

Eerst en vooral omdat de lokale gidsen aangaven dat de waarnemingen in de laatste week beter waren op die manier. We doen meer kilometers, bezoeken meer waterholes en we kunnen sneller anticiperen als er een melding zou binnenkomen van een tijger die zich goed laat zien. Daarnaast is de hitte niet te onderschatten, en een hele dag te voet door het park lopen bij temperaturen van 35 graden zou niet verantwoord zijn.

Om comfortabel te kunnen observeren en fotograferen wordt de groep in 2 gesplitst. We houden echter nauw contact en blijven relatief dicht bij elkaar zodat we elkaar kunnen verwittigen bij bijzondere waarnemingen. Als we post vatten aan een uitkijkpunt doen we dit telkens met iedereen samen.

Relatief snel stuiten we op een groep wilde olifanten, met enkele mannetjes die indrukwekkende slagtanden hebben. Je merkt de nervositeit bij de gidsen, want één mannetje dat een beetje buiten de groep rondhing, heeft een reputatie om “crazy” te zijn. Gelukkig blijven ze rustig en kunnen we ze langdurig bekijken. Er lopen enkele “big tuskers” bij met enorme slagtanden, wat toch een imponerend zicht was.

In de namiddag diezelfde dag parkeren we onze jeep in het bos op een doodlopende weg en wandelen we een tiental minuten richting een uitkijkpunt over de rivier. Daar hebben we het geluk om twee Indische neushoorns te “betrappen” die lagen te rusten in het olifantengras onder ons. Na dat ze ons zagen gingen ze er snel vandoor. Wat een moment voor iedereen! Hoewel Nepal vrij gekend is om zijn neushoorns, is het in Bardiya (in tegenstelling tot Chitwan) helemaal geen evidentie om ze te zien. Met een geschat aantal van 30 exemplaren zijn neushoorns er zeldzaam en allesbehalve gegarandeerd. De recente verdroging van het nationaal park zorgt ervoor dat veel neushoorns de grens over trekken richting India en dat reproductie er vrij laag is. Ook zou een hoge predatie door tijgers op de jongen druk zetten op de populatie. De opluchting was dus groot dat we deze op de eerste dag al konden afvinken!

We spenderen talloze uren roerloos vanop uitkijkpunten, in de hoop dat er een tijger zich toont. Ons geduld wordt stevig op de proef gesteld, maar de vele waarnemingen van vogels houden ons gelukkig wel bezig. Zo kunnen we van aan één van de uitkijkpunten op de rivier een brown fish owl heel mooi observeren vlakbij zijn nest.

Andere zoogdieren die we eigenlijk overal tegenkomen zijn onder meer spotted deer, swamp deer, muntjak, rhesusmakaken en grijze langoer. Eén van de jeeps krijgt ook twee Indische mangoesten en een Maleise bonte marter te zien. Een heel bijzonder gedrag dat we meermaals hebben kunnen observeren, is hoe de herten en de apen samenwerken. Deze dieren blijven graag samen, omdat de herten een bijzonder goede reukzin hebben, en de apen vanuit de toppen van de bomen roofdieren snel zien aankomen. We hebben zelfs meermaals kunnen observeren hoe de apen (langoeren in dit geval) takken met verse groene blaadjes aftrokken om beneden naar de herten te gooien, die hier verzot op zijn!

Daarnaast zijn we nog wel regelmatig olifanten tegengekomen terwijl we rondreden met de jeeps. Soms eenzame mannetjes, en soms volledige kuddes waarbij het prachtig was om te zien hoe iedereen zich rond de jongen schaarden om deze te beschermen.

Ook de vogeldiversiteit is opvallend groot. We zien soorten zoals brown fish owl, lesser adjudant, Himalayan woodpecker, blue-tailed bee-eater, streak-throated woodpecker, pauwen, red junglefowl, emerald dove, common woodshrike, black-headed oriole, grey hornbill, oriental pied hornbill, jungle dwerguil, stork-billed kingfisher, common kingfisher en pied kingfisher. De great-hornbill komt voor in het gebied maar konden we niet strikken.

’s Avonds gaan we met diegenen die nog wat energie over hebben op nachtsafari. Het park mogen we niet in ’s nachts, maar we rijden met de jeep door de community forests. Aan een lokale hangbrug stappen we uit en wachten we in de nachtelijke stilte, met op de achtergrond het roepen van brown boobook en kikkers, in de hoop op een fishing cat of een tijger. De lokale boswachter van dit stukje bos — een vriend van onze gidsen — vergezelt ons met een gezellig biertje erbij. In de warmtekijker wordt nog een katachtige beweging opgepikt die volgens hem mogelijks een tijger met jongen is, maar dit blijft te ver en onbereikbaar om met zekerheid te bevestigen. Voor de beste activiteit moet men dieper in de nacht zijn, maar de vermoeidheid slaat toe bij de groep en we beslissen om op een schappelijk uur terug te keren naar het hotel.

Op de terugweg naar het hotel volgt nog een laatste verrassing: in het dorp kruisen we verschillende wilde olifanten. Deze dieren komen regelmatig dichter bij bewoning om gedomesticeerde vrouwtjes te verleiden of gewassen te stelen. Onze chauffeur meent bovendien nog een jungle cat te hebben zien wegschieten, maar dit wordt door niemand van de groep bevestigd.

🐅 Dag 7 – TIJGER!

De tweede volle dag in Bardiya begint rustig met vooral veel herten, apen en vogels. Wanneer we aankomen aan onze lunchplek van de dag ervoor horen we herten in allerijl en zeer uitbundig alarm roepen. Geen twijfel mogelijk — er is een grote kat in de buurt. En die grote kat is hoogstwaarschijnlijk een tijger. We parkeren de jeep aan het grasland en scannen geduldig de bosrand af met de verrekijker.

Na ongeveer twintig minuten aandachtig wachten verschijnt er op zo’n 200 meter afstand plots een grote mannetjestijger! Het unieke aan safari’s in Nepal is dat onze reflex hierop is om uit de jeep te stappen en te voet op te tijger af te stappen! We doen dit uiteraard berekend en stappen achter een groepje bomen buiten het zichtveld van de tijger, zodat hij ons niet ziet komen. Op deze manier komen we dichter bij de bosrand waar we weten dat de tijger ligt, maar waar hij slechts in flitsen te zien is aangezien hij zich grotendeels achter de vegetatie verschuild. Hij loopt enkele keren heen en weer, markeert zijn territorium en houdt ons even in de gaten waarna hij rustig in de struiken verdween, het bos in en weg van ons. Door het lastige licht (de tijger stond in de schaduw achter het felle licht) en de dichte vegetatie waarachter hij zich meestal verschool was hij niet voor iedereen even goed zichtbaar.

Gelukkig loopt er wat verder een weg die zijn looplijn doorkruist. We haasten ons terug naar de jeep en rijden snel die kant op — met succes. De tijger staat op het punt over te steken wanneer we aankomen en gaat uiteindelijk liggen op een goede tien meter van ons, in een dichte struik. Hoewel hij zo dichtbij is, blijft het door de begroeiing uitdagend om hem volledig te zien. Ongelooflijk om de camouflage in werking te zien. We zien de tijger door de begroeiing door naar ons kijken. Wanneer hij even recht komt om zich nog wat beter te verstoppen, krijgen we alsnog een beter zicht op dit indrukwekkende dier.

🐯 Dag 8 – Opnieuw op zoek naar tijgers

De volgende dag gaan we opnieuw op pad in Bardiya National Park, met als doel betere fotokansen voor de tijger. Die bleken er echter niet meer te komen. Tot tweemaal toe krijgen we te horen dat we nét een tijger gemist hebben — één keer zelfs een moeder met jongen. Op een ander moment ziet onze gids bij aankomst aan een uitkijkpunt nog net een tijger verdwijnen in het struikgewas, enkele honderden meters verderop. “There!! Tiger!!” Helaas verdwijnt hij net het hoge gras in en ziet niemand anders hem.

We beslissen met de trackers dat we er te voet achteraan gaan om hem wat te proberen onderscheppen. Je merkt aan het gezicht van sommige deelnemers dat ze dachten dat we een grap maakten, maar niets is minder waar. We gaan er te voet achteraan!

Wat volgde was een intens spannende zoektocht van zo’n 45 minuten te voet door bos en graslanden, recht richting de looplijn van de tijger. We hopen de tijger te kunnen onderscheppen wanneer hij een opgedroogde rivier zou oversteken. Vol adrenaline zien we op de plek waar we hoopten de tijger te onderscheppen kraakverse sporen, die ons helaas vertelden dat we nét te laat waren. De tijger is intussen het hoge olifantengras ingetrokken en we zijn hem kwijt.

In het midden van de tijger zijn koninkrijk staan, wetende dat dit immense dier hier letterlijk enkele minuten voorheen wandelde, is ietwat surrealistisch en absoluut heel spannend. We wachten wat verderop aan een andere uitgedroogde rivierbedding in de hoop dat hij hierheen zou komen, maar onze moeite was tevergeefs. Uiteindelijk overheerste toch wat het gevoel dat we hier een enorme kans gemist hebben.

Toch brengt deze dag opnieuw een bijzonder moment. Aan de rivier waar we wachten, verschijnt plots een neushoorn met kalf. We kunnen het duo langdurig en in alle rust observeren — zelfs tijdens onze lunch, die we met zicht op deze indrukwekkende dieren nuttigen. Zoals elke dag bestaat die uit een uitgebreid en gevarieerd buffet van Nepalese en Indische gerechten, midden in de natuur.

Ook op vogelvlak blijft de jungle rijkelijk belonen, met waarnemingen van onder andere red-headed vulture, changeable hawk-eagle, oriental honey buzzard, grey-headed fish eagle, chestnut-capped warbler, brown-headed barbet, orange-breasted, yellow-footed en ashy-headed green pigeon, lesser adjudant, roodstuitzwaluw, woolly-necked stork en nog veel meer.

’s Avonds ontdekken we katachtige pootafdrukken in de gracht tussen ons hotel en het huis van de gids. We plaatsen er een cameraval, en de volgende dag laten de beelden weinig aan de verbeelding over: een Indisch luipaard is er ’s nachts gepasseerd. Een indrukwekkende reminder dat we ons hier echt midden in de natuur bevinden — met een roofdier dat letterlijk onder ons raam wandelt. Voor onze gids ook een goede herinnering waarom hij zijn klein zoontje niet alleen in de tuin laat spelen.

Diezelfde nacht worden er op het hotelterrein ook enkele kippen gestolen, hoogstwaarschijnlijk door dit luipaard. Samen met de eerdere ontmoetingen met wilde olifanten in het dorp toont dit opnieuw hoe dicht de wilde natuur hier bij het dagelijkse leven staat. De nabijheid van de natuur is voor ons fantastisch, maar is voor de locals ook een groot risico. Fatale confrontaties met wildlife zoals tijgers, olifanten, neushoorns, krokodillen en luipaarden zijn hier helaas geen uitzondering. Dit onderstreept ook waarom toerisme een levenslijn is voor de natuur hier, moest dat er niet zijn zouden de lokale mensen nog maar weinig redenen hebben om dit gevaar aan hun voordeur te tolereren.

🐍 Dag 9 – Ontspanning op de Karnali

Op de laatste dag in Bardiya National Park splitst de groep zich in twee. Een deel kiest voor opnieuw jeepsafari in een (tevergeefse) poging nog een tijgerwaarneming af te dwingen, terwijl de anderen de Karnali River op gaan met een raft.

Hoewel we de verhoopte — maar uiterst zeldzame — Gangesdolfijnen niet te zien krijgen, blijkt het een bijzonder geslaagde dag te worden. De tocht biedt een combinatie van rust, indrukwekkende landschappen en een vleugje lokale cultuur. Zo zien we locals die op de oevers, midden in het leefgebied van tijgers en olifanten, kamperen om goud te pannen. Ze nemen zelfs de tijd om ons te tonen hoe dit in zijn werk gaat.

Ook vogels laten zich opnieuw goed zien, met soorten zoals smallpratincole, openbillstork, dwergarend, verschillende reigersoorten, grey hornbill, zwarte ruiter en bijeneters.

Een verfrissende duik in het azuurblauwe himalayawater van de Karnali is meer dan welkom in de verzengende hitte en zorgt voor een ontspannen moment midden in de natuur. Gezellig lunchen aan de oever langs de jungle in het midden van de natuur is een zalige ervaring. Zelfs hier waren alle voorzieningen mee om een volledig buffet samen te stellen zodat niemand iets te kort kwam.

Eén van de topwaarnemingen van de dag volgt echter onverwacht. Wanneer we plots een alarmroep van een hert horen, haasten we ons naar de oever en stappen we af om te voet te gaan zoeken naar de reden van het alarm. In een snelstromende rivier onverwacht een landing maken in een begroeide oever tussen de takken brengt ons van een relaxerende boottocht meteen terug naar avontuur! (Sorry Walter, wiens neus bloedde wegens een scherpe tak in zijn gezicht bij de niet zo zachte landing aan wal)

We hopen door op de alarmroep van het hert af te gaan toch nog een tijgerwaarneming af te dwingen. Het werd geen tijger, maar er zat wel een grote predator! Een indrukwekkende donkere tijgerpython van naar schatting vijf à zes (!!!) meter lang. We kunnen het dier rustig bekijken en zijn echt verwonderd door de enorme omvang van het beest. Waarschijnlijk lag hij rustig een hert te verteren, maar we zagen enkel de kop, en de staart (die enkele meters verder) uit de struik kwam.

De kans is groot dat dit dier nog nooit een mens gezien heeft, en op deze plek de ideale omstandigheden (veel rust en voedsel) heeft gevonden om tot deze enorme omvang te groeien. Het formaat van deze python zit op de maximumgrens dat zo een dier kan groeien en zelfs onze Nepalese gidsen waren diep onder de indruk van het formaat van deze oude dame.

Nadat we, na enkele uren dobberen, terug aan wal zijn, bezoeken we nog een plek waar een grote kolonie vliegende vossen rondhangt.

🌫️ Dag 10 – Rode panda’s in de mist

De dag nadien ondernemen we de reis van het uiterste Westen naar het uiterste Oosten van Nepal. De laatste etappe, urenlang met een jeep, was heel intens. Iedereen was het erover eens dat dit de meest “bumpy ride” uit hun leven was. In het donker, in de gietende regen, in dichte mist en onder donder en bliksem rijden we langs belachelijk steile wegjes die je eigenlijk geen wegjes kan noemen. Achteraf gezien was het bij momenten maar best dat de zichtbaarheid onbestaande was en we niet zagen aan wat voor een afgronden we reden.

Eens gearriveerd in Habre’s nest worden we warm verwelkomd. Onze afspraak is op de Singalila ridge, pal op de grens met India. Deze plek is dé perfecte habitat voor rode panda en mogelijks is dit zelfs de plek met de grootste concentratie ter wereld.

De volgende ochtend starten we vroeg, met nog voor het ontbijt een eerste sessie in de vogelkijkhut. Het principe is dat de deelnemers hier rustig vogels kunnen observeren en fotograferen met een tas thee of koffie, terwijl lokale trackers op pad gaan om panda’s te zoeken.

Lang blijven we daar echter niet zitten: na amper 13 minuten (!) krijgen we al het bericht waar iedereen op hoopt — er is een rode panda gevonden.

Wat volgt is een intense tocht door het terrein. Geen echte paden, maar steile, gladde hellingen en dichtbegroeid bamboebos waar we ons een weg door moeten banen. De aanhoudende regen maakt het extra uitdagend en elke stap vraagt volledige concentratie.

De inspanning wordt echter snel beloond. Een tweetal meter boven ons hoofd zit een doorweekte rode panda rustig bamboe te eten. Door de dichte begroeiing, de regen en het feit dat het dier voortdurend in beweging is, zijn de fotokansen beperkt. Maar dat doet niets af aan de ervaring: een magische ontmoeting met een nog magischere soort, van zeer dichtbij.

Tijdens een korte opklaring krijgen we een glimp van de omgeving waarin we ons bevinden: heuvels en bossen vol bloeiende rhododendrons en magnolia’s. De wolken trekken echter helaas snel opnieuw dicht. Op deze hoogte, midden in het nevelwoud op zo’n 2800 meter, betekent dat een zeer beperkte zichtbaarheid aangezien je je letterlijk in de wolken bevindt. Volgens de lokale gidsen hield dit weer al meer dan twee weken aan — uitzonderlijk slecht voor de regio. Dit had ook als gevolg dat de rhodendendronbloei nog niet op haar piek was zoals gecalculeerd, en dat de meeste orchideeën ook nog niet tot bloei gekomen waren. Het plaatsen van de nachtvlinderval zat er dus ook niet in helaas.

Maar elk nadeel hebbe z’n voordeel, hier kom ik later nog op terug.

Gelukkig hebben we de rode panda’s om ons aan op te trekken.

Na deze eerste waarneming keren we terug naar de vogelkijkhut. Deze maakt deel uit van de lodge, waar keukenafval wordt uitgestrooid en een constante stroom aan vogels wordt aangetrokken. Soorten zoals spotted laughingthrush, black-faced laughingthrush, scaly laughingthrush, chestnut-crowned laughingthrush, blue whistling thrush, hoary-throated barwing, white-browed fulvetta, white-collared blackbird, yellow-billed blue magpie, whiskered yuhina, dark-breasted rosefinch en oriental turtle dove zijn hier bijna permanent aanwezig. Ook de Maleise bonte marter bezoekt de hut regelmatig.

Niet veel later, in de voormiddag, trekken we opnieuw het veld in voor een tweede rode panda, gevonden door de lokale trackers. De dichte mist maakt het fotograferen moeilijk, maar de waarneming zelf blijft bijzonder. We kunnen het dier in alle rust en van vrij dichtbij bezig zien. De namiddag bracht ons intense regen en met al twee pandawaarnemingen op de teller kozen we ervoor om wat uit te rusten – in de kamer of aan de vogelhut. Het onbewerkte beeld hieronder illustreert de moeilijke omstandigheden in de mist.

🌈 Dag 11 – De mythische satyr tragopan

De volgende ochtend worden we opnieuw wakker in dichte mist en regen. Het was niet evident om gemotiveerd te raken om er in dit weer op uit te trekken maar volgens Olon (onze lokale gids) bood dit net een unieke kans op een bijzondere soort: de satyr tragopan.

Deze zeldzame en uiterst schuwe vogel laat zich normaal zelden zien, maar bij slecht zicht en regenweer worden ze minder voorzichtig en actiever. Het is ook het uitgelezen weer voor de mannetjes om te gaan baltsen. We besluiten het erop te wagen en dalen een pad af waar de soort soms wordt waargenomen.

En dan, plots, na een bocht: vier satyr tragopans — drie mannetjes en een vrouwtje. De vogels verdwijnen snel weer in de vegetatie, waardoor iedereen (behalve ikzelf) de foto gemist had. Ondanks de gemiste fotokans is de waarneming op zich al bijzonder.

We beslissen wat verderop beneden even te wachten om wat later heel voorzichtig terug naar boven te gaan en het opnieuw te proberen. Deze aanpak loont. Wanneer we opnieuw dezelfde bocht naderen, staat er plots een prachtig mannetje op het pad. Iedereen blijft muisstil en gaat laag bij de grond. De vogel merkt ons niet op en foerageert rustig verder.

Wat volgt, overtreft alle verwachtingen. Plots verschijnen felblauwe “hoorntjes” en een kleurrijke keelzak — het mannetje begint zijn baltsgedrag. Hij schudt met de kop en toont wat hij in huis heeft. Vermoedelijk bevindt zich net buiten ons zicht een vrouwtje, en wij zijn toevallig getuige van dit zeldzame schouwspel. Deze paringsdans duurde niet langer dan een tiental seconden maar om deze vogel in al zijn pracht en praal te zien was ongelooflijk.

Pas achteraf, na de vogel zo’n 15 minuten rustig geobserveerd te hebben (waarna we het dier zelf achtergelaten hebben, we hadden namelijk nog niet ontbeten) dringt het echt door hoe uitzonderlijk dit moment was. Alleen al het waarnemen van de satyr tragopan is heel erg zeldzaam, zelfs hier. Maar het waarnemen van de balts in het wild, is echt extreem zeldzaam. Zelfs de lokale gidsen gaven aan dit gedrag nog nooit gezien te hebben in het wild en zijn verstomd bij het zien van de beelden. We zijn bevoorrecht om bij de weinige mensen te horen die dit gedrag in het wild hebben kunnen observeren. De euforie is groot, bij iedereen.

Alsof dat nog niet genoeg is, ontdekken we op de terugweg naar de lodge zélf nog twee rode panda’s — gemist door de lokale trackers (en gevonden dankzij de warmtecamera). Eén daarvan zit heel goed verstopt in een bloeiende rhodendendron en was amper zichtbaar – zoals je ze vaak in de zoo ook ziet. De andere zat prachtig op ooghoogte in een boom vlak naast het pad en liep actief tussen de takken in. Ondanks de mist levert dit één van de beste observaties en fotomomenten van de reis op.

😶‍🌫️ Dag 12 – Nevelwoud vol leven

De dagen die volgen blijven uitdagend door de aanhoudende mist en regen. Af en toe breekt het weer héél even open en krijgen we indrukwekkende uitzichten, vaak zelfs boven de wolken. Op die momenten is het alle hens aan dek om zoveel mogelijk waar te nemen voor de wolken zich opnieuw sluiten. De kleuren van de rhodendendrons en de vogels die ervan komen snoepen vallen op. We zien veel fire-tailed en green-tailed sunbirds, geregeld samen met firetailed-myzornis. Dit zijn allemaal magnifieke vogels en als de zon er even op zit schitteren de kleuren pas echt uitbundig.

In een bepaalde bocht met een helling langs het bospad waar we vaak lopen, kijken de trackers altijd extra uit hun doppen. De Aziatische goudkat wordt hier geregeld gezien en blijkbaar is het heel vaak aan diezelfde bocht dat de waarnemingen gebeuren. Ik kijk in mijn warmtekijker en door de diepe mist door zie ik iets bewegen. Een niet al te klein zoogdier met een lange staart beweegt tussen de bamboe en houdt ons in de gaten. Het zou toch niet? Het dier verdwijnt echter uit beeld, dieper het bos in. Één van de trackers besluit om de helling op te kruipen, tussen de losliggende stenen en dichte bamboestengels. Na enkele minuten op onderzoek te gaan komt hij terug, “yellow-throated marten!”. Geen goudkat dus en de bonte marter liet zich voorlopig ook niet meer zien.

Het gebied huist nog andere wilde kattensoorten zoals Indisch luipaard, nevelpanter, marmerkat en luipaardkat. Frappant is dat deze bossen een hoge concentratie aan melanistische luipaarden en goudkatten herbergt. Wat betreft de luipaarden zouden er meer zwarte dan “gewone” zijn en de zwarte Aziatische goudkat wordt door de trackers ook regelmatig waargenomen. Verhalen van de trackers over waarnemingen van onder andere nevelpanters en marmerkatten doen ons wegdromen.

Één van de trackers vertelde doodleuk dat hij een luipaardkat voor onze deur zag lopen wanneer we aan het avondeten waren. Op de cameraval die iets verder geplaatst was stond inderdaad een luipaardkat, mogelijks hetzelfde dier.

’s Avonds krijgen we voor de zonsondergang nog eens een magisch mooie opklaring, waarbij het licht, de wolken, de bloemen en heuvels zorgden voor een uniek decor met op de achtergrond de baltsroep van een satyr tragopan ergens diep in het bos. We konden zelfs vanop het balkon een rode panda zien zitten in een boom (weliswaar op een serieuze afstand).

Ondanks de moeilijke omstandigheden levert het nevelwoud van Ilam een indrukwekkende vogelbiodiversiteit op. We noteren soorten zoals fire-tailed myzornis, fire-tailed sunbird, green-tailed sunbird, brown, fulvous en black-throated parrotbill, pink-browed rosefinch, crimson-browed finch, darjeeling woodpecker, streaked laughingthrush, rufous-gorgeted flycatcher, scaly-breasted cupwing, rufous-fronted tit, white-tailed nuthatch, rufous-capped babbler, maroon-backed accentor, black bulbul, rufous sibia, yellow-bellied fantail en chestnut-headed tesia.

Onze laatste namiddag krijgen we nog wat (heel bescheiden en korte) opklaringen. Hoewel we dagelijks verschillende rode panda’s zagen, kregen we nu een heel mooi beeld op een panda met een wit gezichtje die rustig aan het foerageren is. We moesten ervoor wel opnieuw van het pad en een modderige, natte en gladde helling op klauteren maar het was het zeker waard! We zagen ook hoe deze rode panda varens at, een gedrag dat volgens de trackers nog niet eerder was waargenomen.

De laatste ochtend was het weer eindelijk goed met nu en dan brede opklaringen. Het licht was voor één keer dan ook absoluut geweldig.

We maakten van dit moment gebruik om nog een laatste keer te gaan wandelen met bijzondere aandacht voor de vogels. We houden altijd de omgeving in de gaten voor zoogdieren, maar aangezien dat het licht dat zo goed was, wou iedereen natuurlijk die prachtige vogels voor de lens krijgen. We werden rijkelijk beloond. Voor het eerst kregen we in deze regio enkele roofvogels te zien; twee Himalayan buzzards en een dwergarend!

Voordat we de jeeps in stappen om de woelige rit terug naar beneden te ondernemen, krijgen we nog 3 prachtige Maleise bonte marters te zien die zich goed laten observeren! De enige deelnemer die niet mee gaan wandelen was, maar nog een laatste sessie in de vogelhut verkoos, kreeg deze zelfs eerst daar te zien, op 1m!

Onze rode pandateller eindigt uiteindelijk op tien waarnemingen van zeven verschillende individuen. Gezien de uitdagende weersomstandigheden was onze zoektocht dus nog steeds bijzonder geslaagd.

Wegens problemen met onze vlucht waren we op onze laatste avond helaas pas laat in Kathmandu, waar we nog wat winkeltjes deden en heerlijk gingen eten.

De meeste deelnemers vertrokken heel vroeg in de ochtend. De laatsten die nog overbleven en een andere vlucht namen, amuseerden zich nog op het dakterras van ons hotel met het fotograferen van overvliegende zwarte wouwen.

We mogen zeker en vast spreken over een geslaagde eerste editie!

Onder de indruk van dit reisverslag? Wacht niet en boek zelf je reis naar Nepal. Meer info vind je hier!