Reisverslag natuurreis naar Italië 2025: wolven en beren in de Abruzzen

In september 2025 trok gids Mark Kaptein traditiegetrouw met enkele wildlifefanaten naar de Italiaanse Abruzzen. Hieronder lees je hoe hij dat zelf beleefd heeft. De beelden zijn van hem en deelnemer Joris Drubbel.

20–27 september 2025

Na een korte vertraging op de luchthaven kwamen alle zes deelnemers veilig aan op de luchthaven van Rome. We genoten eerst van een late lunch op de luchthaven, gevolgd door een aangename rit van ongeveer 2,5 uur richting de Apennijnen in Midden-Italië. Het idyllische bergdorpje Opi werd onze uitvalsbasis voor de komende week. Van hieruit trokken we dagelijks de wildernis in op zoek naar het rijke dierenleven van de regio.

De eerste avond stond in het teken van een gezellig lokaal diner, waarna we vroeg onder de wol kropen om ons voor te bereiden op een vroege start. De belangrijkste doelsoorten van deze reis waren de Italiaanse wolf en de Marsicaanse bruine beer. Wolven zijn in deze regio voornamelijk ’s nachts actief, maar ook in de uren net na zonsopkomst. Dat betekende dat onze dagen vroeg begonnen, zodat we samen met de welpen en volwassen dieren van een lokale wolvenroedel wakker konden worden.

Op de eerste ochtend hoefden we niet lang te zoeken: al snel vonden we enkele welpen op een bekende rendez-vousplaats. Voor sommige deelnemers was dit hun allereerste ontmoeting met wilde wolven, wat een geweldige start van de reis!

We kennen deze roedel goed en weten dat ze jaarlijks dezelfde berg gebruiken als ontmoetingsplek voor hun jongen. Dit jaar telde de roedel acht gezonde en nieuwsgierige welpen, die gretig hun omgeving verkenden. De meeste ochtenden brachten we bij deze wolven door en zagen we de welpen elke dag, soms zelfs twee keer per dag. De volwassen wolven waren wat schuwere verschijningen, maar op enkele ochtenden kregen we prachtige interacties te zien tussen de volwassenen onderling en met de welpen. Vanuit gedragsmatig oogpunt waren dit de meest boeiende momenten.

Het absolute hoogtepunt met deze roedel beleefden we op de laatste ochtend, toen de hele roedel samenkwam en begon te huilen vanaf de berghelling. Hun gehuil werd beantwoord door volwassen wolven aan de overkant van de vallei, waardoor we op een bepaald moment letter omringd waren door wolven. Met volwassen dieren aan beide zijden van de vallei en welpen verspreid over de berg was dit een onvergetelijk moment voor iedereen.

Waar de ochtenden vooral in het teken stonden van wolven, waren de namiddagen meestal gewijd aan berenobservaties. Beren zijn actiever in de late namiddag en ’s nachts, en daarom bezochten we een uitkijkpunt met zicht op een berghelling waar beren in deze periode van het jaar vaak voedsel zoeken. Via een lokale contactpersoon vernamen we dat er een hertenkarkas lag in een bebost gebied. We positioneerden ons nabij deze plek, in de hoop dat beren zouden afkomen op het karkas.

Lang hoefden we niet te wachten: al op de eerste avond zagen we, zij het op enige afstand maar duidelijk herkenbaar, een Marsicaanse bruine beer die door de heuvels onder ons trok. De beer begaf zich inderdaad rechtstreeks naar het karkas, foerageerde daar één à twee uur en kwam net voor zonsondergang uit het bos tevoorschijn in open terrein. Alle deelnemers konden de beer goed waarnemen, wat betekende dat beide hoofddoelsoorten al op de eerste dag waren gezien, een fantastische start.

De daaropvolgende dagen besloten we optimaal gebruik te maken van deze unieke kans en gingen we de eerste drie namiddagen telkens opnieuw beren observeren. Die aanpak wierp zijn vruchten af: elke dag zagen we beren, en op de laatste namiddag zelfs twee individuen tegelijk.

Omdat de belangrijkste soorten al vroeg en regelmatig werden waargenomen, hadden we ruimte om ook andere delen van het gebied te verkennen en op zoek te gaan naar bijkomende soorten. Op een ochtend maakten we een bergwandeling op zoek naar Abruzzesengemzen en om het indrukwekkende burlen van edelherten te horen en te zien. Ook in de vallei brachten we tijd door met edelherten, die ons van dichtbij prachtige observaties gunden.

Doorheen de week waren vossen, wilde zwijnen, dassen, bosuilen en talrijke edelherten en reeën vaste metgezellen. Daarnaast maakten we een excursie naar de grootste kolonie vale gieren in de regio en zagen we deze imposante vogels hoog boven ons zweven. Om de deelnemers extra context te bieden, bezochten we ook een wildopvangcentrum en een klein lokaal museum, waar meer werd verteld over de natuur en cultuur van de streek.

Enkele kortere wandelingen, gecombineerd met prachtig weer, adembenemende landschappen en uitstekende lokale gastronomie, maakten van deze week een onvergetelijke mix van wildlife, ontspanning en natuurbeleving.

Wil je deze reis in 2026 zelf beleven? Schrijf je dan nu in via deze link.