10 jaar STARLING: zo was de maand mei

Een aanslag op alle zintuigen

India is een bijzonder land, en dat is nog zacht uitgedrukt. Hier vind je alles wat je zoekt (of juist niet zoekt). In elke regio van India word je geconfronteerd met tegenstrijdigheden en overweldigd door contrasten. Volgens reisgids Lieven komt dit nergens zo sterk tot uiting als in Noordoost-India.

Wisten jullie trouwens dat India de grootste tijgerpopulatie ter wereld herbergt? Naast deze kanjer zijn er nog andere interessante waarnemingen. Wij brengen je bewust naar gebieden waar nog meer spectaculaire zoogdieren én vogelsoorten te zien zijn. Lieven begeleidde in mei een indrukwekkende vogelreis aan de voet van de Himalaya. Zijn beschrijvingen doen ons meteen wegdromen:

Het Assamese laagland ademt de sfeer uit van Zuidoost-Azië met groene rijsvelden, gigantische rivieren, bijzondere (mooie) mensen, kleurrijke vogels, waterbuffels, spectaculaire reservaten met olifanten, neushoorns en dubbelhoornige neushoornvogels.

Natuurlijk heeft India ook een minder mooie kant. Het land kampt met overbevolking en heeft bijgevolg een enorm afvalprobleem.

Maar ver weg van de vuilnisbelten, waan je je in het Hof van Eden:

De gigantische laaglandrivieren ontspringen hoog in de Himalaya, en eens voorbij de lage heuvels rijd je recht het spectaculaire berglandschap van Arunachal Pradesh binnen. Na enige tijd ontdek je er de meest indrukwekkende bergbossen met een wonderlijke mengeling van epiphyten, rhododendrons en magnolias, rondom Eaglesnest en de Mandala road.

De oorspronkelijke bos-en bergbewoners geven zich echter niet altijd even snel prijs:

De talrijke en vooral kleurrijke (ornithologische) schatten geven zich slechts prijs met enige moeite en geduld. Op een hoogte van 4120m bevindt zich de Se La (La = bergpas), gekarakteriseerd door Tibetaanse invloeden en fenomenale uitzichten. Hier vind je de vogels van de hoge Himalaya en (letterlijk) adembenemende uitzichten.

Onder de indruk? Dat ben je nog meer nadat je de volledige waarnemingenlijst van deze reis gezien hebt.

Reisgids Lieven eindigt zijn terugblik met een bijzondere quote, die veel India-reizigers zullen beamen:

Noordoost-India is een aanslag: op de zintuigen (de geuren, de kleuren, de keuken!), de longen (de hoogte), het hart (dat staat even stil als er een tragopan in beeld komt!) en de geheugenkaarten (die zitten vol na de reis)…!

Ga je graag zelf mee naar de Himalaya? Bekijk snel het programma van onze volgende India-reizen!

Europa’s laatste wildernis

Oké, je mond valt open als je in India de natuur opzoekt. Maar wist je dat het dichterbij huis ook echt nog wild kan zijn? Estland en Polen zijn hier sprekende voorbeelden van. Reisgids Robin Vermylen is nog steeds ondersteboven van de wildernis in Estland:

In Estland vind je nog stukken met echte natuur. In een groot moerasgebied met knappe beekdalen gingen we op zoek naar bevers. De bevertocht stond eerst niet hoog op de verlanglijst maar zorgde wel voor een van de meest fantastische momenten van deze reis. Een eland stond vlak langs de kant van de rivier. Met z’n allen keken we terwijl het eland dit niet door had. Minutenlang genieten!

Voor Billy is Polen dan weer niet te onderschatten:

Polen wordt ook wel het Yellowstone van Europa genoemd. Je vindt er het bos van Bialowieza, het enige overgebleven voorbeeld van de oorspronkelijke bossen die ooit een groot deel van Europa bedekten. Dit enige echte intacte oerbos van Europa is een van de bekendste wouden van Europa. Het is tevens de thuisbasis van de Europese bizon en andere tot de verbeelding sprekende zoogdieren zoals de beer, eland en wolf.

Maar wat maakt het landschap daar dan zo bijzonder?

“De landschappen zijn nog ruw en ongeschonden. Er is een goede balans tussen landbouw en natuur. Naast oerbossen, zijn er veel intacte vallei systemen waarin rivieren alle ruimte hebben om te meanderen en overstromen, zoals het zou moeten zijn. Verder vind je er ook veel mooie moerassen en venen.”

Wanneer we hem vragen naar een bepaalde waarneming die hem voor altijd zal bijblijven, klinkt zijn antwoord als volgt:

“Polen is de allereerste bestemming waar we oog in oog kwamen te staan met de Europese lynx. Een iconische soort en een ontmoeting die ik nooit zal vergeten. We hebben ook al meermaals beren gezien, wat ook altijd heel bijzonder blijft.”

Terug in de tijd

Naast Estland en Polen, is Bulgarije ook nog een relatief onontdekte parel binnen Europa. Het land is erg geliefd bij natuurliefhebbers en -fotografen. De ongerepte landschappen, kleinschalige landbouwtaferelen, fotogenieke amfibieën en planten, het heerlijke klimaat, de warmwaterbronnen, sympathieke locals, … het lijstje is eindeloos. Volgens Billy is het land zo bijzonder omdat de tijd er lijkt stil te staan. Zo bewerken boeren het land nog steeds met paard en kar.

Het is heel inspirerend en dromerig om in deze cultuur ondergedompeld te worden. Zeker omdat je weet dat het gaat verdwijnen.

Mei is de ideale maand om naar Bulgarije af te reizen. De natuur staat in volle bloei en de trekvogels arriveren. Reptielen en amfibieën worden actief en laten zich goed zien. Onze reis naar Bulgarije is heel gevarieerd. Kust, moerassen, krijtrotsen, eikenbossen en bergen: er is voor ieder wat wils. We fotograferen macro, vogels, landschappen en de lokale bevolking.

Wanneer we Billy vragen naar opmerkelijke observaties, is hij niet te stoppen:

In Bulgarije weet je soms niet waar je moet kijken. We zien veel vogels, maar ook landschildpadden en slangen. Mijn meest memorabele waarneming was de scheltopusik, een gigantische hagedis zonder poten gelijkend op een slang. Deze soort is niet persé zeldzaam, maar wel heel indrukwekkend aangezien dit exemplaar zo’n 80 centimeter lang was.

Daar houdt het niet bij op hoor:

Andere leuke waarnemingen waren de bosslaapmuis, breedbekstrandloper en een wilde kat. Mijn ontmoeting met deze laatste soort zal ik nooit vergeten. Op klaarlichte dag stopte hij langs de bus en bleef staan om onze groep 15 seconden recht in de ogen kijken.

Niet alleen Billy, maar ook onze deelnemers blikken met mooie herinneringen terug op hun reis naar Bulgarije:

Deze reis heeft al mijn verwachtingen overtroffen! Het was mijn eerste reis met STARLING en er is een nieuwe wereld voor mij opengegaan. Ik vond het geweldig om zoveel bij te leren, de vogels zo gedetailleerd te kunnen bekijken en deze passie te delen met mijn medereizigers. Echt een geweldige ervaring op zoveel verschillende vlakken.

Zin om zelf te ervaren wat Bulgarije te bieden heeft? Schrijf je dan nu in voor onze volgende editie!

Het hoge noorden blijft verrassen

Ongerepte wildernis, een combinatie van soorten die je maar uitzonderlijk ziet, intense zomernachten en prachtig licht. Dat zijn de componenten van onze natuurreizen door Scandinavië. Eind mei – begin juni 2017 trok een groep STARLING-reizigers met volle goesting naar Lapland. Het werd om meerdere redenen een onvergetelijke reis. Reisgids Benny Cottele herinnert zich nog zo de close-encounter met een zeer territoriale auerhoen:

Toen ik op mijn knieën ging zitten om de vogel te fotograferen, kwam hij plots op me afgestormd. Ik veronderstel dat hij werd getriggerd door het geluid van mijn camera. De dames van onze groep liepen meteen weg – gelukkig vond ik ze later terug aan de wagen (lacht).

Op de vraag wat zijn hoogtepunt was van de reis, moet hij niet lang nadenken (en begrijpelijk ook!):

“Onderweg naar het vogeleiland Hornoya zagen we de ene na de andere zeearend, en een jagende velduil. De boottocht alleen al was een absoluut hoogtepunt van de reis. Niet duizenden, maar tienduizenden zeevogels waren er te zien: iedereen genoot van de papegaaiduikers, zeekoeten (met ook de gebrilde exemplaren), kortbekzeekoeten, alken, drieteenmeeuwen, raven, oeverpiepers en kuifaalscholvers.”

Benny vindt het moeilijk om één bijzondere observatie te delen. Hij weet wel nog goed welke waarnemingen hem wisten te verrassen:

Fris en monter stonden we in de vroege uurtjes klaar om met de plaatselijke gids Pauli (een jonge snaak, die zijn uiterste best deed om Engels te spreken) op zoek te gaan naar wat ‘speciallekes’. Jammer genoeg was dit jaar een zeer slecht uilenjaar, maar we waagden het er toch op. Intussen zagen we al een prachtig mannetje korhoen, en de grote groepen kraanvogels waren best indrukwekkend. Na een lange rit door een adembenemend landschap kwamen we aan bij een broedplaats van een Laplanduil. We konden deze prachtige uil zien vanop afstand, zonder hem te verstoren. De eerste vreugdekreten weerklonken.

We reden verder tot Danny plots riep dat daar iets op een tak zat. De wagen werd in achteruit gezet en we zagen opnieuw een prachtige Laplanduil zitten, dit keer met een prooi. Een heus kippenvelmoment. Wat later zagen we ook nog een Oeraluil op nest. Iets verder, terwijl we de ontbijtjes die we van het hotel meekregen verorberden, kregen we schitterend twee draaihalzen te zien.

Meestal eindigt een reis met een climax, maar deze reis begon én eindigde met een (en wat voor één!):

De laatste dag in Varanger stonden we op met een staalblauwe hemel en een heerlijke zon. Ideaal! We deden opnieuw een poging om Berlevag te bezoeken. De fjell was deze keer wel open, en bij iedere stop konden we de vogels horen zingen én natuurlijk ook zien. Beflijsters, strandleeuweriken, sneeuwgorzen, ijsgorzen, kleinste jagers, goudplevieren, temmincks strandloper, blauwborst, etc.

Vooral de Alpensneeuwhoen bezorgde ons een showtje. Een koppeltje zat op een vrijgekomen stukje gras en kon door iedereen minutenlang bewonderd worden door de verrekijker en de telescoop. Topwaarneming. Het adembenemend landschap kregen we er gratis bovenop.

Het hoge noorden verrast iedereen. Altijd. Reis met ons mee naar Scandinavië en ervaar wat de kracht van de natuur doet met een mens!

Slow travel werpt zijn vruchten af

Extremadura, een van de dunst bevolkte regio’s van Spanje, is dé hotspot voor vogels in Europa. Niet te verwonderen dat natuurliefhebbers hier nooit genoeg van krijgen, net als wij. In mei 2022 trokken we naar Extremadura met Natuurpunt Klein-Brabant. Het was onze grootste groepsreis ooit maar tevens ook één van onze meest bijzondere. Door de grootte van de groep, waren we genoodzaakt om te reizen per bus. En net dit bleek dé sleutel tot succes, aldus Billy:

In een grote groep word je gedwongen om te vertragen. We brengen veel meer tijd door in het veld dan in de bus, waardoor er veel meer waarnemingen op ons pad komen. Met meer ogen zie je tot slot ook meer als groep. De impact van buiten zijn op lichaam en geest is ook niet te onderschatten. Kortom, het resultaat is simpelweg meer én beter!

Billy bewijst dat Extremadura een droom is voor iedere vogelaar:

Tijdens onze Extremadura-reis in 2024 zagen we een Moorse nachtzwaluw. Totaal onverwacht want deze werd een week eerder opgeschrokken door andere reizigers. Normaal gezien is de kans op een tweede observatie heel klein. Met veel hoop, maar weinig geloof wandelden we de tweede week naar dezelfde plaats met een warmtekijker. En wonder boven wonder vonden we de vogel. Vanop een afstandje keken we door de telescoop en kwamen we iets dichterbij om hem te fotograferen. De vogel vertrouwde op zijn camouflage en bleef dit keer fijn zitten.

Reisgids Joachim Pintens is ook razend enthousiast over Extremadura. Zijn favoriete soort? De Spaanse keizerarend!

Op onze laatste dag kwamen we terecht in een weids landschap vol kalanderleeuweriken en grauwe gorzen die massaal hun vrolijke zang voordroegen. We zagen al snel een clubje grote trappen op één van de hellingen, die zich in het eerste licht parmantig paraderend lieten bekijken. Niet veel later kregen we ook een kleine trap in beeld die met zijn uitgestrekte, zwart-witte hals helemaal open en bloot zat te baltsen en daarbij zelfs regelmatig de lucht in sprong met zijn opvallende witte vleugels gespreid. Als klap op de vuurpijl landde er nog eens een groep witbuikzandhoenen precies voor de kleine trap, waardoor beide soorten nu in hetzelfde telescoopbeeld te bekijken waren.

Wat een waanzin! De ene bijzonderheid na de andere diende zich aan alsof het kermis was. Genietend van al dat moois, keek ik met de verrekijker nog eens achter ons, je weet natuurlijk nooit of daar nóg iets zit dat het feest alleen maar beter zou maken. En wat zie ik daar plots op de horizon in een grote boom zitten? Een grote donkere vlek in de vorm van een roofvogel… Zou het? Ik richt de tele erop, en zie meteen dat het is wat ik hoopte dat het was. Ik schraapte mijn stem en verkondigde aan de deelnemers dat ik hier iets in beeld had waar iedereen bijzonder blij van zou gaan worden. Nog blijer! Er zat gewoonweg een adulte Spaanse keizerarend doodleuk in een boom recht tegenover ons. We konden hem een hele tijd bekijken tot hij zijn vleugels uitsloeg en achter de heuvel verdween. We keken elkaar aan en konden niet geloven dat zelfs die ene droomsoort die deze reis zo lastig te vinden was, zich mooier had laten zien dan we hadden durven dromen. Het was een onvergetelijke afsluiter van een onvergetelijke reis.

Die avond vloeide de wijn en adrenaline rijkelijk. Dat Extremadura bekend staat om zijn culinaire tradities, kan Billy alleen maar bevestigen:

De schapen-en geitenkazen van de regio zijn tot ver buiten de Spaanse landsgrenzen gekend. Ik vind het fantastisch om de plaatselijke landbouw te steunen door lokaal eten te kopen. Dagelijks aperitieven we met een glaasje rosé, manchego kaas en jamon ibérico op het terras, terwijl we hier en daar nog wat vogels spotten. Het is heel plezant om de dag zo af te sluiten. Gezelligheid op en top!

Deelnemer Luc weet nog goed wat hem zal bijblijven:

Bij het eerste licht arriveerden we op een magische locatie. Het leek eerst een flauwe vogeloogst te worden tot plots alles losbarstte: een baltsende grote trap, een koppel kleine trap, de adulte Spaanse keizerarend en alom zingende kalanderleeuweriken wisten ons te verrassen met een prachtig schouwspel.

Daar moeten we geen tekening bij maken, toch? Een andere deelneemster zal dan weer nooit vergeten hoe groots de uitzichten er zijn:

Bovenop de uitkijktoren staan in Park Monfragüe met dat weids uitzicht over een gigantisch uitgestrekt en prachtig gebied blakend in de zon terwijl de vale gieren en monniksgieren voorbij zweven. Wauw!

Bon, wij kunnen niet wachten op de volgende Extremadura natuurreis. En jij? Wees er snel bij, want vol is vol…

Dank jullie wel voor het vertrouwen in STARLING de afgelopen 10 jaren. Zonder onze collega’s, gidsen en reislustige deelnemers zouden we nu niet zo fier kunnen terugblikken op de voorbije jaren!

Genoten van deze recap? Stay tuned, want vanaf nu zullen we op het einde van elke maand een nieuwe blog publiceren vol onvergetelijke momenten. We zouden het heel leuk vinden om hiervoor input te krijgen van jullie. Deel anekdotes of herinneringen op social media met de hashtag #10jaarstarling of stuur ons een mailtje met jouw leukste aandenken aan een of meerdere STARLING-reizen. Op het einde van het jaar kiezen we één uitverkorene die een reischeque van €1000 wint!