Sneeuwpanter.. wat een kick!

Eind augustus 2013 was het zo ver. Voor het tweede jaar op rij deden we een poging om de schim van de Himalaya te vinden: Sneeuwluipaard!

Na twee dagen acclimatiseren en de boeddhistische sfeer te proeven, trokken we richting Hemis nationaal park. Vanaf dan werd ons geduld op de proef gesteld.. Twee volle dagen bleven we in de buurt van het basiskamp om de hellingen af te speuren. Vlinders, planten, Blauwe schapen en vogels genoeg. Maar geen enkel vers spoor van Sneeuwluipaard.. Dag drie besloten we daarom een andere strategie toe te passen en actief op zoek te gaan naar sporen. Samen met onze ervaren gids die aan de basis lag van de documentaire voor National Geographic, trokken we één van de zijvalleien in. Al snel ontstond er enige euforie bij onze sherpa. Vrij verse urinesporen van de afgelopen nacht, ongeveer 4 uur oud! We zetten onze tocht verder. Naarmate we dieper de vallei in trokken vonden we meer en meer sporen. Zowel krabsporen als sprays (afbakening territorium). De hoop begon te groeien maar het weer sloeg om. Lichte regendruppels. Plots stootte mijn gids op een verse slaapplaats in het gras! Nog geen half uur oud. Gemotiveerd begonnen we de eindeloze muren rots af te speuren op zoek naar beweging. We waren héél dicht bij.. Na anderhalf uur moesten we opgeven want de avond viel. Teleurgesteld dropen we af maar een sprankeltje hoop bleef overeind. Ze was in de buurt!

Een kort intermezzo was na drie geconcentreerde dagen op zijn plaats en na het Rumbak-avontuur keerden we terug naar Hemis basiskamp. Het moest lukken.. Tijdens de ochtendsessie bleven we op onze honger zitten. In de middag zouden we het rustig aan doen om extra geconcentreerd de avond aan te vatten. Geheel onverwacht klonken plots kreten door de vallei..

'SNOWLEOPARD! SNOWLEOPARD! SNOWLEOPARD!'. Lichte paniek ontstond, waar? De ontdekker had ze in alle tumult verloren. Ze was verdwenen. Onze ervaren gids bleef koelbloedig en positioneerde zich uiterst strategisch. Na 10 minuten kwamen de verlossende woorden. 'I see her'.. Een hele warme rilling overviel ons bij die eerste blik recht in haar ogen. Magisch en onvergetelijk moment.. Vanaf dan was het puur genieten. Meer dan twee volle uren hebben we deze schitterende kat kunnen observeren. Ongeziene taferelen. Volgend jaar opnieuw!