Scandinavië juli 2016: van Helsinki tot de Varanger

Op zoek naar een reis op maat naar Scandinavië, maar geen tijd of ervaring? Geen probleem! Stuur ons je reisplan en wij doen al de rest. Jan van Starling heeft 20 jaar veldervaring in Scandinavië en bezorgt je de reis van je leven. Benieuwd? Laat je inspireren door dit reisverslag van een Belgisch gezin!

 

Scandinavië juli 2016: van Helsinki tot de Varanger   

Nadat we in Duitsland de ferry nemen, komen we met onze camper begin juli aan in Helsinki. De tocht die al geruime tijd op ons verlanglijstje staat, kan eindelijk beginnen! Het zou een combinatie worden van een gezinsvakantie en een natuurreis. Na een bezoek aan de Finse hoofdstad, gaat het richting Lieksa. Onderweg ondernemen we een poging om Laplanduil met jongen te zien te krijgen, maar bij aankomst is het al snel duidelijk dat enkel het enorme nest hun gepasseerde aanwezigheid verraadt. Heel de buurt wordt grondig doorgelicht, maar van de Laplanduilen zelf geen spoor meer. Typerend voor de zomer: eens die aanbreekt, zijn deze majestueuze vogels al gaan vliegen. In Lieksa zelf overnachten we in het Patvinsuo NP nabij een meertje. Een aantal Parelduikers in zomerkleed geven er bij valavond een mooi concert! Vooraleer richting Veelvraten te rijden, maken we er nog een wandeling in het uitgestrekte hoogveen. Dat levert onder meer overvliegende Kraanvogels en een koppeltje Pestvogels op.

Veelvraten zorgen voor een eerste hoogtepunt

Na de nodige uitleg in het basiskamp van de gulo’s, gaat het rond 16 uur richting één van de veelvratenhutjes. Onze nachtwake daar zou één van de hoogtepunten van de reis moeten worden. En of het dat geworden is! Nog geen halfuurtje nadat het lokaas wordt uitgelegd, verschijnt de eerste uit wat een continue stroom aan Veelvraten wordt. Ongelofelijk! Er gaat geen kwartier voorbij zonder Veelvraten op de scène. In totaal menen we minstens 4 verschillende exemplaren te zien: een vrouwtje al of niet vergezeld van 2 zeer speelse jongen en een rondzwervend solitair mannetje dat toch wel angstvallig uit de buurt blijft van de 3 andere reuzemarters. De Veelvraten, die tot op minder dan een meter van de hut verschijnen, geven een voorstelling om 'u' tegen te zeggen.

Rond 3 uur 's nachts valt de veelvratenstroom echter abrupt en onverwacht stil. Gedurende een dik halfuur geen veelvraat meer te bespeuren. Is het voorbij? Is al het aas verorberd? Neen! Plots verschijnt de oorzaak van de veelvratenleemte rechts voor ons uit het struikgewas: een kolossale Bruine beer komt richting het karkas geslenterd, zijn/haar kop in de lucht stekend en volop snuivend van argwaan. Wat de veelvraten niet lukte, blijkt voor de beer geen enkel probleem: in een mum van tijd wordt pal voor ons - op niet meer dan 25 meter afstand - het karkas aan stukken gereten. Eens de slager van dienst z’n werk heeft verricht, besluit die om met een grote brok vlees in de muil het bostoneel te verlaten. Een halfuurtje later verschijnen opnieuw de Veelvraten. Veel wordt er door hen niet meer gegeten. In plaats daarvan geven de speelse jongen, vergezeld door hun moeder, een onvergetelijke show: boom in boom uit, achter elkaar hollend, rollebollend door de vegetatie… En dat allemaal op een afstand van minder dan 10 meter. Subliem en onvergetelijk! Woorden schieten te kort om dit te beschrijven.

Rond half 8 verschijnt het vrouwtje voor een laatste keer. Met de neus in de lucht en volop snuivend, schiet ze daarbij plots ongelofelijk snel, als een pijl uit de boog, het bos in. We zijn verbaasd dat dit gebeurt. Tot dan hebben we de dieren enkel zien rondhuppelen in hun typische hobbelpas. Opnieuw denken we aan de aanwezigheid van een beer in de nabijheid. Maar dat blijkt niet het geval: 5 minuten na het voorval wordt er op onze deur geklopt. Een medewerker van het basiskamp vraagt ons vriendelijk de hut te verlaten. Zo wordt ook meteen duidelijk dat Veelvraten en andere carnivoren zich onmiddellijk uit de voeten maken als ze menselijke geuren opmerken. Deze prachtbeesten krijg je gewoon niet goed te zien als je je niet laat opsluiten in een hut, laat staan als je denkt er zelf naar op zoek te willen gaan! 

ZELF MET DE CAMPER DOOR SCANDINAVIË? KLIK HIER VOOR MEER INFO.

Op zoek naar beren en wolven

Moe maar voldaan keren we terug. We reizen onmiddellijk verder richting Kuhmo waar we eens goed uitslapen. Voor onze volgende highlight willen we namelijk opnieuw topfit zijn. We worden verwacht in één van de voormalige grenspostlocaties. Vandaag dienen ze als uitvalsbasis voor de berensafari’s in de regio. Na wat instructies worden we met een jeep doorheen een onherbergzaam gebied tot aan de Russische grens gebracht. Terwijl we ons installeren in een zeer comfortabele hut, manoeuvreert onze gids op zijn sneeuwscooter een kadaver door het veen. Het karkas wordt vastgemaakt aan een boom die zich ongeveer 40 meter van de hut bevindt. Een half uurtje nadat de rust terugkeert, verschijnen de eerste Beren al aan de rand van het bos. Typerend is het aankomstgedrag van de dieren: ze maken eerst allemaal een wijde boog van een paar honderd meter rondom de hut om vervolgens vastberaden naar het karkas te gaan. Tot 2 uur 's nachts zijn er constant meerdere beren te zien. In totaal denken we 9 verschillende exemplaren gezien te hebben. Een maal zijn er maar liefst 6 verschillende exemplaren tegelijk te zien. Enkele zijn ronduit kolossaal. De hele nacht blijven we de bosrand afspeuren. We hopen een glimp op te vangen van de plaatselijke wolvenroedel. Maar het mag niet zijn. Nergens is er ook maar 1 te bespeuren. Tussendoor komt er wel vaak een koppeltje Zeearend op bezoek. Zij profiteren mee van het voorgeschotelde buffet. Dit is voor ons opnieuw een voltreffer. Door de adrenaline kan ik de slaap niet vatten. 

Verrassende ontdekking tijdens het joggen

We rijden 's ochtends onmiddellijk door richting Kuusamo. Daar gearriveerd is ons bobijntje af en besluiten we vroeg onder de wol te kruipen. De volgende ochtend gaan mijn zoon en vrouw hun dagelijkse 10 kilometer lopen. Vooral mijn zoon keert opgewonden terug. Op een verlaten zijweggetje herkende hij de zang van een roepende Blauwstaart! Aangezien het kleine weggetje niet toelaat om er met de camper te geraken, begeven we ons met de fiets naar de locatie. Eens ter plaatse is er echter geen Blauwstaart meer te bekennen. Helemaal vruchteloos is onze zoektocht gelukkig niet, we weten enkele lifers (nieuwe soorten) te strikken: meerdere Bruinkopmezen (een 6-tal) en een koppeltje bosgorzen laten zich fraai bekijken. Bovendien observeren we meerdere Pestvogels en stoten we op een wijfje Auerhoen dat de weg oversteekt als we naar de camper terugkeren. Waarvoor joggen niet goed kan zijn!   

Genieten van de taiga

Later die dag vertrekken we naar de voet van de Valtavaara waar we de Kontainen beklimmen. Vanop de top krijgen we een geweldig uitzicht over de prachtige omgeving. Spijtig genoeg zijn er weinig of geen vogels te bespeuren. Daarom besluiten we de ochtend nadien rond 3 uur de nabijgelegen Valtavaara te beklimmen. Nu zijn er wel vogels actief. Opnieuw worden er Bruinkopmezen gespot én zelfs één auditieve Blauwstaart. Vanop het meertje beneden aan de Valtavaara galmt de roep van de aanwezige Parelduikers door de ganse vallei. Taigabeleving in z’n puurste vorm! In de namiddag gaat het opnieuw richting Kuusamo om de nodige inkopen te doen. We proberen er ook een dwerggors te pakken te krijgen. Het blijft bij een poging, want de vogel laat zich niet horen of zien. Maar de zoektocht levert weer een leuke bijvangst op: een koppeltje Bosgorzen met jongen! 

Richting Varanger

Na een dagje Rovaniemi zetten we onze tocht verder richting Varanger. Op een eerste tussenstop zien we de enige Sperweruilen van de reis. In dezelfde vlakte als de uilen spotten we bovendien 6 Elanden die staan te grazen aan de bosrand. Op verschillende plaatsen in de buurt zitten ook koppeltjes pestvogel. Bij aankomst in het infocenter van de Tankavaara wordt onze aandacht getrokken door het luid gebedel van een paar roofvogels. Na wat zoekwerk vinden we hoog in de boom een nest van een Smelleken met in de buurt 3 uitgevlogen, bedelende juvenielen. Verder noordwaarts overnachten we aan de voet van de Kiilopaa. De volgende ochtend observeren we er enkele fraaie Goud- en Morinelplevieren. Opmerkelijk hoe klein hun jongen nog zijn, zeker als je bedenkt dat ze een maand later al aan de grote tocht richting het zuiden moeten beginnen. Een knap mannetje Blauwe kiek passeert de revue en ook een sneeuwhaas laat zich er mooi bewonderen. Een volgende tussenstop is het bekende baancafé met birdfeeder: Haakbekken, Goudvinken en Eekhoorns laten er zich prachtig bekijken.

En dan de Varanger!

Eens aangekomen in de Varanger zijn de verwachtingen hooggespannen. We vinden er inderdaad heel wat vogels met onder andere impressionante aantallen zaagbekken en Zeearenden. Bij Vadso scoren we een 5-tal Grauwe franjepoten waaronder 3 juvenielen en 2 adulten met nog redelijk intact prachtkleed. Ook onze eerste Roodkeelpiepers, heel wat Barmsijzen en Kleine jagers. De kliffen van Ekkeroy en zijn kolonie Drieteenmeeuwen krijgen tijdens onze aanwezigheid bezoek van een Zeearend. De vliegende deur scheert daarbij rakelings langs onze hoofden! Vanuit Komagvaer trekken we er per fiets, zover als mogelijk het Varanger Nationaal Park binnen. We maken er een heel aantal wandelingen. Die leveren onder andere zeer nabije waarnemingen op van Bonte strandloper en IJsgors en een groepje van 6 laag overvliegende Kleinste Jagers. Het worden de enige van de reis. Als we de locals mogen geloven, is dat normaal. De soort is, vanwege het slechte lemmingjaar, niet tot broeden gekomen.

Vogeleiland Hornoya als prachtige afsluiter

De volgende dag zetten we koers richting onze eindbestemming Vardo waar we ons inschrijven voor een trip naar het vogeleiland Hornoya. 's Avonds overnachten we met zicht op dit vogeleiland en zien we over zee heel veel vogels foerageren. Het lijstje is impressionant: Noordse stern, Papegaaiduiker, Zeearend, Alk, Zeekoet, Grote Burgemeester, Grote en Kleine jager. De volgende ochtend worden we dan met een boot aan de voet van het eiland afgezet. Wat je dan hoort, ziet en ruikt is werkelijk onbeschrijfelijk. Het lawaai van tienduizenden vogels die continu af- en aanvliegen met voedsel om hun jongen te voeren. De prachtige wandeling naar de top van het eiland levert bovendien heel wat soorten op. En dit bijna allemaal binnen handbereik. Een prachtige afsluiter van een fantastisch avontuur. Zeker voor herhaling vatbaar.

Verslag: Gert Vandezande

ONTDEK DEZE REIS VANF NU HIER. EEN UNIEKE ERVARING.