Reisverslag fotografie in Zimbabwe: emoties en wildlife bij Mana Pools

In de eerste helft van oktober 2017 trok STARLING-reisbegeleidster en wildlifefotografe Carole Deschuymere samen met zes enthousiaste natuurfotografen naar Zimbabwe. Bestemming: Mana Pools en Victoria Falls. Doel: massa’s mooie foto’s maken en het Afrikaanse wildlife van dichtbij beleven. Benieuwd of de verwachtingen ingelost werden? Lees het verslag van deelnemer Birgen Ryckbosch en droom weg bij de fantastische foto’s die hij ons bezorgde.

 

Praktisch

Reisperiode: 2 oktober - 15 oktober 2017

Reisgids: Carole Deschuymere

Aantal deelnemers: 6

Verslag en foto’s: deelnemer Birgen Ryckbosch

 

Reisverslag

Warm welkom in Zimbabwe

Op 2 oktober was het eindelijk zover: de reis waar ik zo lang naar heb uitgekeken!

Op weg naar onze eerste stop in het prachtige Harare vielen ons meteen de zalige Afrikaanse temperaturen en de paarse bomen op. De hoofdstad van Zimbabwe was voor ons enkel een tussenstop, maar deed ons best deugd na de vluchten.

We verbleven er in de Armadale Lodge, waar we een hartelijk welkom en de sleutels van onze huisjes kregen. Die waren erg sfeervol ingericht, met een prachtige tuin en zwembad errond. Na het opfrissen kregen we een lekker driegangenmenu voorgeschoteld bij het zwembad en konden we al een beetje dromen van alles wat ons te wachten stond. Jammer genoeg konden we niet heel lang blijven genieten want in de volgende ochtend stond ons al een rit van zes uur te wachten naar Mana Pools.

 

Vaste pitstop voor fotografen: hamburger om 9u ‘s ochtends

De volgende ochtend waren we dus vroeg uit de veren en bij een uitgebreid ontbijt beslisten we om het net iets anders te doen dan gepland. In plaats van zes uur te rijden, kozen we om de tweede helft van de trip met een motorbootje te doen op de Zambezi rivier. Zo konden we toch al een beetje een safari op het water doen. 

En dan was het zover: ons busje stond klaar. Het eerste deel van de trip kon beginnen. Halverwege de rit stopten we bij Lion’s Den, een restaurant dat bekend staat voor de beste hamburgers van de hele regio. En ja hoor, ze waren fantastisch, ook al was het nog maar tussen 8u en 9u in de ochtend! Deze plek is blijkbaar een vaste stop van vele fotografen die naar Mana Pools gaan.

 

Spectaculaire boottocht met eerste wildlife 

Aan de Zambezi rivier ontmoetten we Kevin, de eigenaar van het kamp. Hij bracht ons met twee bootjes naar Mana Pools. Onderweg op het water kregen we al een hele mooie sighting van talloze olifanten die van het ene eilandje naar het andere zwommen, massa’s nijlpaarden die zowel in het water als op de eilanden stonden en diverse vogelsoorten. Dit was voor ons al een spektakel, maar eigenlijk moest het nog beginnen!

De boottocht duurde dan ook iets langer dan voorzien: we konden niet ophouden met foto’s maken van al dat wonderbaarlijks dat we onderweg tegenkwamen.

 

Douchen onder de blote hemel, nijlpaarden tussen de tenten

Terug aan land stond onze jeep al een poosje ons op te wachten en werden we vriendelijk onthaald. Al onze bagage werd overgeladen voor een ritje door het magische bos naar ons kamp. Eenmaal toegekomen daar werden onze tenten verdeeld, die zowaar alles hadden wat nodig was. Wie kan dat zeggen dat ze op een plaats als Mana Pools onder de blote hemel een douche hebben genomen of naar het toilet gingen … wel met het risico dat er een olifant met zijn slurf uit je toilet komt drinken! Het idee alleen al maakte het spannend om je te wassen…

En wat een zicht! Wij keken recht vanuit onze tent op de Zambezi rivier en de prachtige bergen daarachter die zich probeerden schuil te houden in de blauwe mist. Een adembenemend uitzicht. Iedereen had zich geïnstalleerd en werden we verwacht in de grote gemeenschappelijke tent die heel gezellig was met minibar, zeteltjes en een lange tafel.

Na onze heerlijke maaltijd was het tijd om nog even de volgende dag te overlopen en om de eerste nacht te beleven in onze tenten. En ja hoor, het was spannend! Met nijlpaarden die rond onze tent stapten en olifanten die tussen onze tenten liepen om de peulen van de albida bomen op te peuzelen. De geluiden waren spannend en toch rustgevend (voor mij persoonlijk dan). 

Eerste echte safari, magische fotomomenten

De volgende ochtend was het tijd om de eerste echte safaridag te beleven. Vroeg uit de veren, een snelle toast gebakken op een open vuur, een fruitsapje of yoghurt erbij en weg waren we. Prachtig was het! Het echte leven, zowel van dier als natuur. Iets wat we bij ons zeker niet kennen. De bomen die voor schilderachtige achtergronden zorgden om machtige foto’s te maken, de blauwe schijn die je te zien krijgt en dan eventueel nog een prachtig dier dat daar staat en je dag kon niet meer stuk.

 

Gezapige middagen, prachtig avondlicht

Iedere dag zagen we andere dingen, qua lucht, de mist, de lichtinvallen en dan natuurlijk de verschillende dieren. Stuk voor stuk waren het prachtige waarnemingen. De middagen waren onze rustmomenten terug in het kamp. Voor de ene een middagdutje en voor de andere tijd om foto’s te bekijken op de computer en eventueel inlichtingen en advies inwinnen bij onze gids over hoe we het de volgende keer kunnen doen om er nog iets mooiers van te maken. Vervolgens was het terug tijd om te vertrekken en kijken of we nog mooie foto’s konden maken met het avondlicht dat begon op te komen. En ja hoor, ieder moment was er eentje om prachtige beelden te schieten.

 

Leeuwenprooien

Eén van de volgende ochtenden aan tafel bij ons yoghurtje hoorden we de bavianen alarm slaan, teken dat er iets gebeurde….al vlug met onze toast nog in onze handen zaten we al in de jeep onderweg naar hopende een uniek zicht…helaas niets kunnen vinden. Wel kwamen we nog een kadaver van een buffel tegen die de avond ervoor ten prooi was gevallen, waarschijnlijk door leeuwen maar die zagen we niet. Wel liep er nog een hyena rond het kadaver en enkele gieren. Jammer dat we niet meer hebben kunnen zien maar er kwamen nog vele dagen.

 

Adrenaline als nooit tevoren

Een andere ochtend hadden we meer geluk en kwamen we plots voor een hele groep wilde honden terecht, voorzichtig uitstappen en gaan liggen en genieten van het prachtige zicht hoe ze ontwaakten en elkaar begonnen te begroeten… beetje bij beetje slopen we net als militairen dichter bij om nog betere foto’s te maken. Zo lagen we op nog geen tien meter van deze pracht beesten!

 

Uren konden we er naar blijven kijken. Zo dicht bij deze beesten. Het geeft je een stoot van adrenaline die je waarschijnlijk nog nooit in je leven hebt mee gemaakt en daar bleef het niet bij. Zo stopten we voor een paar olifanten die we zagen stappen en gingen zitten met onze camera’s in de aanslag in de hoop dat ze onze richting uit zouden komen en jaaaa, ze kwamen zelfs zo dicht dat je geen foto meer kon maken!!! Eén van deze mastodonten stond op nog geen twee meter van me verwijderd!

 

Bang, blij, gelukkig je kon met je gevoelens geen weg op dat moment maar als hij dan weg was besefte je wat een speciaal moment je hebt meegemaakt. En zo van die momenten hebben we meermaals mogen beleven. Twee leeuwen links van je en eentje rechts van je en daar bijna tussen in gaan liggen…wilde honden die net een prooi aan het verslinden waren recht voor je neus…

 

Iedere avond konden we bij het kampvuur en met een gin-tonic nagenieten van de prachtige dingen die we hebben mogen beleven. Mana Pools heeft enorm veel te bieden en ik kan er uren en dagen over blijven praten. 

 

Afrika vanop het water

En toen was het tijd om te vertrekken naar Lake Kariba.

Onze tocht naar Lake Kariba begon net zoals in het begin met de motorbootjes die ons terug brachten naar onze vertrekplaats. Daar toegekomen ging het met het busje verder naar Kariba. Aan de haven toegekomen werden we naar onze woonboot gebracht. Luxe kamers met airco, een prachtig dek met een bar, een jacuzzi en een ponton achteraan waar we dan twee dagen mee op het meer van de ene plek naar de andere gingen. Prachtige zichten met de dode bomen die op sommige plaatsen net boven water kwamen en zorgden voor alweer topfoto’s. Wildlife was daar ook weer volop te zien en ook voor vogelliefhebbers was er ook van alles te beleven.

Zo ging het van ijsvogels naar een verdwaalde pelikaan tot een Europese ooievaar! Je kwam er zelfs rode olifanten tegen en neen het was niet door de drank die volop aanwezig was aan boord, maar door de rode zandgrond! Zonsondergang en -opkomst waren dan ook een prachtig schouwspel vanop het water! Daar kwam dan jammer genoeg ook een eind aan en was het tijd om naar Victoria Falls te vertrekken.

Met pak en zak iedereen klaar om met de woonboot naar de luchthaven te varen die vlak bij het water lag. Een stukje wandelen en daar stond ons vliegtuigje al te wachten.... Afscheid van het echte leven en hup naar de betonnen wereld die ook wel zijn mooie kanten heeft!

 

Imposante landschappen

Aangekomen in een gezellig stadje met vele winkeltjes en hier en daar een terrasje. We stopten bij het hotel, en wat voor één! Voorzien van alle luxe en dan hadden we de kamers nog niet gezien! Dit was echt al om ons voor te bereiden op de terugweg naar huis! Bij het opendoen van de terrasdeur sprongen de apen plots van de ene naar de andere balustrade, wrattenzwijnen liepen in de tuin rond, het kon allemaal daar. En als je dan wat verder weg keek dan kon je de mist al zien opstijgen van de watervallen. Met andere woorden: een adembenemend uitzicht!

Ik heb nog niet zoveel watervallen gezien maar als je deze dan ziet ... imposant! En blijkbaar was ze nog maar de helft van haar normale volume door het droog seizoen! We bleven een avond en ochtend daar om nog foto’s te maken van het dansende water dat zorgde voor prachtige regenbogen en het kleine regenwoud dat we op pad tegenkwamen met diverse vogel- en bloemsoorten.

 

Afscheid van Afrika

Ons laatste avondje kwam er aan, nog snel gereserveerd in een plaatselijk restaurant om voor de laatste keer te genieten van de Afrikaanse muziek en het lekkere eten. Nu was het pijnlijkste moment aangebroken, terug naar huis..... Het afscheid was voor mij persoonlijk het moeilijkste, éénmaal thuis kon het gemis beginnen en het hopen naar een gauw weerzien want daar zien ze mij zeker nog terug! 

 

Mijn dank gaat uit naar het STARLING-team dat deze droomreis voor mij heeft kunnen waarmaken samen met onze gepassioneerde,  professionele en aangename reisgids/fotografe Carole Deschuymere. 

Deze reis zelf meemaken? Het kan! Klik hier voor info over de fotografiereis naar Mana Pools in Zimbabwe 2018