In het vizier: de IBERISCHE WOLF

Wat & waar

Naam: Iberische Wolf

Latijnse benaming: Canis Lupus Signatus

Verspreidingsgebied: alleen op het Iberisch schiereiland (Spanje en Portugal)

Gemiddelde lengte: mannetjes 130-180 cm, vrouwtjes 130-160 cm

Gemiddeld gewicht: mannetjes 30-40 kg, vrouwtjes 20-35 kg

 

What’s in a name?

De Latijnse naam van de Iberische Wolf verraadt al dat het een ondersoort is van de gewone wolf (Canis Lupus). Maar waar komt het aanhangsel ‘Signatus’ vandaan? Dat woord betekent gemarkeerd of merk en verwijst naar het kleurenpatroon van de Iberische Wolf. Een patroon dat behoorlijk afwijkt van dat van de gewone wolf.

De Iberische Wolf lijkt op zijn gewone broer omdat ook hij een massieve kop met witte snoet, kleine driehoekige oren en schuin gerichte gele ogen heeft. De kastantjebruine vacht van de Iberische ondersoort heeft donkere, zwarte stroken op de voorpoten, aan de staart en rond het kruis (het zadel). Het zijn deze markeringen die de naam ‘Canis Lupus Signatus’ opleverden.

 

Van grootschalige uitroeiing

Eeuwenlang kwam de Iberische Wolf op het hele Iberische schiereiland relatief ongestoord voor. Tot ze eind jaren ’70, na een overheidscampagne van het Franco-regime, bijna helemaal uitgeroeid waren. Deze campagne gaf immers de toestemming om onbeperkt wolven af te maken in Spanje. Het plan werd behoorlijk vlot uitgevoerd, met als gevolg dat tussen 1950 en 1960 nagenoeg alle wolven verdwenen, met uitzondering van het Portugese grensgebied en enkele geïsoleerde gebieden van de Sierra Morena. Toen in Portugal een gelijkaardige campagne werd opgezet, betekende dat opnieuw een zware klap. Alleen een paar populaties Iberische wolf in kleinere, afgelegen gebieden overleefden deze slachting.

 

… naar langzame redding

Vandaag is de Iberische wolf een beschermde diersoort. Daardoor zien we vanaf de jaren ‘90 een duidelijke toename van deze toppredator in de gebieden van weleer. In Andalusië geldt deze wederopstanding niet. Het lijkt erop dat de laatste wolven daar sinds kort verdwenen zijn en de Iberische Lynx is nu de enige nog voorkomende topcarnivoor in de bergen van Sierra Morena.

Volgens een laatste schatting leven er opnieuw minstens 2.000 wolven in Spanje. In Portugal telt de wolvenpopulatie 300 tot 400 exemplaren. De wolf is een van de weinige grote carnivoren op het Iberisch schiereiland.

 

Opportunisten, geen specialisten

Studies over het voedingspatroon van de Iberische wolf wezen uit dat de wolven voornamelijk grote hoefdieren verorberen: reeën, edelherten en everzwijnen. Maar wolven zijn opportunisten en geen specialisten. Bij een tekort aan deze grotere zoogdieren schakelen ze moeiteloos over op alternatieve voedselbronnen: onbeschermd vee, kadavers, konijnen, muizen, reptielen, vogels, insecten, planten, andere carnivoren (vossen en honden) en zelfs afval…

 

Zin in een ontmoeting met de bijzondere Iberische Wolf? Ontdek de unieke fotografietrip van STARLING